چگونگی استفاده از بازی Pokmon Go برای بازاریابی

[ad_1]

چگونگی استفاده از بازی Pokmon Go برای بازاریابی

آیا به این مورد توجه کرده اید که در هفته های گذشته , مردم جهان به کلمه پوکمون حساس شده اند دلیلش این است که یک بازی جدید برای دستگاه های تلفن همراه بنام Pokemon Go منتشر شده است


چگونگی استفاده از بازی Pokmon Go برای بازاریابی


نویسنده : Mike Templeman , JUL ۱۴, ۲۰۱۶


مترجم : خدایار عبداللهی


مدرس بازاریابی


آیا به این مورد توجه کرده اید که در هفته های گذشته ، مردم جهان به کلمه پوکمون حساس شده اند . دلیلش این است که یک بازی جدید برای دستگاه های تلفن همراه بنام Pokemon Go منتشر شده است . در کمتر از یک هفته تبدیل به محبوب ترین بازی های تلفن همراه در تمام دوران شده است .و مردم وقت بیشتری برای این بازی بیشتر از زمانی که صرف شبکه های اجتماعی مانند توئیتر و واتساپ و…صرف می کنند .



عنوانفایل
چگونگی استفاده از بازی Pokmon Go برای بازاریابیapplication/pdf

11.pdf

390 KB
دانلود
چگونگی استفاده از بازی Pokmon Go برای بازاریابیapplication/pdf

11.pdf

390 KB
دانلود


خدایار عبدالهی

[ad_2]

لینک منبع

تاریخچه پیدایش بلبرینگ

[ad_1]

تاریخچه پیدایش بلبرینگ

بیشتر پیشرفتهای مهندسی بدون وجود بلبرینگ که اصطکاک را تا حد بسیار زیادی کاهش میدهند,امکان پذیر نمی باشد


تاریخچه پیدایش بلبرینگ




بیشتر پیشرفتهای مهندسی بدون وجود بلبرینگ که اصطکاک را تا حد بسیار زیادی کاهش میدهند،امکان‌پذیر نمی باشد. با پیشرفت صنایع ماشین‌‌‌سازی اهمیت بلبرینگ آشکار گردیده شده است و اساس کلی که اکنون بلبرینگ بر اساس آن ساخته میشود از زمانهای قدیم باقی مانده و پیشگامان این صنعت در زمان امپراتوری روم بوده اند.اولین بلبرینگ مربوط به بلبرینگی است که از چوب ساخته شده بود و دارای ساچمه های برنزی بود و از نظر شکل کاملا شبیه بلبرینگهای امروزی بود و در کشتی امپراتور روم بکار رفته شده است. بعد از آن لئوناردوداونچی محاسباتی راجب یاتاقانهای غلطکی_لغزشی انجام داد و از روی آن نمونه هایی ساخت.در اواخر قرن نوزدهم با توسعه صنعت دوچرخه‌سازی اولین تقاضا برای یاتاقانهای بدون اصطکاک مطرح گردید و اولین کارخانه‌های ساچمه‌سازی در انگلستان و آلمان تاسیس شدند و در آمریکا نیز به نسبت خیلی کم بلبرینگ ساخته شد ولی تقاضا به آن حدی نبود که بتوان تولید کلی را شروع کرد.بعدها دانشمندی بنام “رابرت استریبک” تحقیقات اساسی در مورد مهندسی بلبرینگ انجام داد ودر همین زمان گسترش صنعت اتومبیل‌سازی تقاضا برای بلبرینگ را افزایش داد و در بین سالهای ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۲ بیش از هفت نوع بلبرینگ ساخته شد.


یکی از این بلبرینگها، بلبرینگ خود تنظیم است که در صورت جابجا شدن شفت با اندازه‌ای کم، خودبه‌خود تنظیم میشود و دارای رینگ خارجی متحرک است. بلبرینگ وسیله‌ای است که اصطکاک بین دو سطح را کاهش میدهد.


اجزا‍‍ء تشکیل‌دهنده بلبرینگ :


۱. رینگ خارجی


۲. رینگ داخلی


۳. ساچمه


۴. در‌پوش


۵. قفسه










رینگ خارجی :


قسمت خارجی بلبرینگ میباشد و اگر این قطعه را گسترش دهیم بصورت یک مستطیل میباشد این رینگ یک دایره کامل بوده و داخل آن شیاری برای قرار گرفتن ساچمه در داخل این شیارها وجود دارد.


رینگ داخلی :


قسمت داخلی بلبرینگ را تشکیل می دهد و اندازه آن کوچکتر از رینگ خارجی است. این رینگ ضخیمتر از رینگ خارجی است و دارای شیاری در سطح خارجی اش برای لغزش ساچمه می باشد و ساچمه ها در داخل دو رینگ قرار گرفته اند و با آنها در تماس است. ساچمه ها کاملا” کروی شکل میباشند تعداد ساچمه ها معمولا ما بین ۶و۷ عدد می باشد.


قفس :


درپوشی است که ساچمه ها را نگهداری می کند که نواری است از یک فلز نازک که از هر قاعده بلبرینگ یکی از آنها از روی ساچمه ها در داخل رینگها عبور کرده و از وسط دو ساچمه به قفس میخ پرچ می شود و ساچمه ها در داخل رینگ بوسیله این قفس برای همیشه نگهداری می‌شوند.


درپوش :


با توجه به محل کاربرد بلبرینگ در صنعت در بعضی بلبرینگ ها یک درپوش هم سطح با جداره های رینگ وجود دارد این درپوشها از جنس پلاستیک یا فلزی است بلبرینگ ها از نظر قطر خارجی و داخلی و تعداد ساچمه به انواع زیادی تقسیم بندی می شوند بلبرینگ‌هایی که شامل یک درپوش فلزی در یک طرف باشند بلبرینگ ( Z ) و اگر درپوش دو طرفه باشند ( ۲ Z ) نامیده می‌شوند و اگر درپوش لاستیکی یک طرفه باشد (R S ) و اگردوطرفه باشند ( ۲ R S ) نامیده میشوند.


رینگهای بلبرینگ های درپوش پلاستیکی در لبه بیرونی‌شان شیاری برای جایگزینی درپوش پلاستیکی وجود دارد.


ساخت رینگ ها :


_ سری تراشی اتو ماتیک :


ماده خام برای تهیه رینگ‌ها بصورت مفتول‌های توپر BAR یا توخالی TUBE می‌باشد ماشین تراش مورد استفاده برای رینگ‌های داخلی و خارجی ماشین PITTOLER می باشد که در اندازه های مختلف در کارخانه بلبرینگ سازی موجود است که برای تراش اندازه های مختلف رینگهای داخلی و خارجی بکار می روند. این ماشین ۶ محور دارد که هر کدام یک position نامیده می شوند ماده خام از داخل وسیله ای بنام collet ,pushev می گذرد و در داخل ماشین در مقابل ابزار تراش قرار می گیرند و در یکی از position ها ماده‌خام به اندازه‌های لازم از داخل کولت به داخل ماشین وارد می شود اگر ماده خام بصورت توپر باشد برای تهیه رینگ داخلی با مته حفره‌ای بر روی استوانه ایجاد می‌شود و position های ماشین سری تراش به اندازه ۶۰ درجه می چرخند و مته بعدی سوراخ را تکمیل می‌کند و استوانه تا آخر سوراخ کاری میشود سپس برای صافی داخل قطعه- کار سوراخ شده از برقو استفاده می‌شود سپس برای رینگ داخل با ابزار فرم آنها را فرم می‌دهند . سپس بعد از اتمام مراحل کاری یک رینگ قلم‌برشی آن‌را بریده و رینگ‌آماده‌از‌ماشین خارج می‌شود.اپراتور دستگاه رینگها‌را ‌دائماُ کنترل می‌کند ‌تادر محدوده‌ تلرانس باشند.


تراش‌ نهایی :


ماشین مورد استفاده در این مرحله SHC ۴۵ است که فقط برای رینگ‌ها‍ی داخل که توسط ماشین PRC ۳۶/۶


تولید می‌شوند بکار می‌رود و درجه داخلی رینگ داخلی پخ می‌زند.


احمد شیدفر

[ad_2]

لینک منبع

مشکلات آموزش وپرورش امروز

[ad_1]

مشکلات آموزش وپرورش امروز

بر کسی پوشیده نیست که هر صنف از جامعه از مشکلات صنف خود بیشتر آگاه است تا اصناف دیگر, بنا براین معلمان بیشتر از هر صنف دیگری از مشکلات آموزش و پرورش, دانش آموزان و آموزگاران آگاهی دارند


بر کسی پوشیده نیست که هر صنف از جامعه از مشکلات صنف خود بیشتر آگاه است تا اصناف دیگر، بنا براین معلمان بیشتر از هر صنف دیگری از مشکلات آموزش و پرورش، دانش آموزان و آموزگاران آگاهی دارند. معلمان ایران همواره دغدغهٔ تعلیم و تربیت کشور را به دوش داشته‌اند. این دغدغه از سالهای پس از ۷۶ به طور گسترده‌تر و منسجم‌تر در قالب کانونهای صنفی معلمان خود را نشان داد. به طوریکه امروزه با وجود فشارهای گوناگون امنیتی، شغلی و جانی بالغ بر ۴۵ تشکل صنفی در شهر‌ها و استانهای گوناگون کشور به طور آشکارا و قانونی فعالیت خود را به نام شورای هماهنگی، شورای مرکزی و دبیرخانهٔ شورای هماهنگی ادامه می‌دهند. این تشکل‌ها چه در دوران خاتمی و چه در دوران احمدی‌نژاد با سرکوبهای تند و تند تری روبه رو بوده‌اند که حکایت سرکوب‌ها مثنوی هفتاد من کاغذ است. تهدید، تحقیر، ارعاب، آزار، سرکوب، چماق، بازداشت انفرادی و عمومی، زندانهای طولانی مدت، اخراج، انفصال از خدمت به طور گسترده در شهر‌ها و حتی روستا‌ها ی دور افتاده و حتی اعدام از جمله رفتارهایی بوده است که تا کنون حکومت جمهوری اسلامی در حق این قشر تاثیرگذار، آگاه، فرهیخته و شریف روا داشته است. اما پرسش این است که :


این ستم‌ها و بیدادگریهایی که حکومت اسلامی به نا‌حق بر این انسانهای شریف روا داشته به چه خاطر بوده است؟ مگر معلمان ایران چه می‌خواهند؟ از دیدگاه نگارنده از آنجایی که معلمان یکی از مردمی‌ترین گروه‌های اجتماعی هستند که خواسته‌هایشان خواستهٔ مردم، آرزو‌هایشان آرزوی مردم و آرامش و آسایش آنان همانا به آرامش و آسایش مردم وابسته است لذا بزرگ‌ترین مشکل حاکمان، مردمی بودن و مورد اعتماد بودن معلمان است. گستردگی جغرافیایی، آگاهی اجتماعی، اعتماد مردمی، همدردی و همزبانی آنان با مردم ارتباط نزدیک آنان با مردم و در دست داشتن بیشترین نیروی مردمی یعنی دانش آموزان از جمله توانایی‌هایی است که معلمان دراختیار دارند و همین مسائل حاکمان را نگران کرده است. آنچه معلمان در طول دهه‌های گذشته از حاکمان خواسته‌اند همانا اعادهٔ حقوق مردم بوده است که گاهی این حقوق مردم با حقوق معلمان همراهی و پیوند داشته است. سوای از وظیفهٔ انسانی که معلمان نسبت به فرد فرد دانش آموزان جامعهٔ خود دارند، معلمان با افزون بر یک میلیون تن جمعیت خود دست کم یک میلیون فرزند در سر کلاسهای درس دارند و اگر بخواهیم بستگانشان را به شمار آوریم رقم قابل ملاحظه‌ای از جمعیت دانش آموزی کشور را به خود اختصاص می‌دهد. آیا یک معلم می‌تواند با توجه به وظیفهٔ اجتماعی، انسانی و خانوادگی که نسبت به سرنوشت دانش آموزان وطن خود دارد بی‌تفاوت در گوشهٔ عافیت، آرام؛ بنشیند؟ باید پرسید آیا بخش مهمی از سرنوشت زندگی، خوشبختی یا بدبختی فرد و جامعه در پشت میز و در کلاس درس رقم نمی‌خورد؟ به طور خلاصه می‌توان عمده مشکلات و مسائل پیش روی مسئولان دربارهٔ آموزش و پرورش کشور را به چند دسته زیر تقسیم کرد:


۱- جلب اعتماد معلمان


۲-تدوین کتب درسی مناسب وباکیفیت


۳-شیوهٔ معرفی و ارائهٔ مذهب به دانش آموزان


۴-مشکل دروس ورزش و هنر در مدارس


۵-اصل سی‌ام قانون اساسی


۶-سیاست زدگی و علم گریزی در نظام تعلیم و تربیت کشور


جلب اعتماد معلمان:


یکی از مشکلات عمده ی حاکمان با معلمان سلب اعتماد است،کار معلمی کاری پرورشی، فرهنگی، کیفی، فکری وجدانی و هنری ست از ویژگی‌های این هنر و اندیشه بلند مدت بودن و تا اندازه‌ای اثر گذاری پنهان است. شیوهٔ کارکرد معلمان و آموزگاران را نمی‌توان در کوتاه مدت و بطور خاص و با معیارهای عددی و ظاهری و کمی ارزیابی کرد. کار آمدی یا ناکارآمدی معلمان پس از ۱۲ تا ۲۰ سال در کل جامعه خود را نشان خواهد داد. کار پرورشی و فرهنگی مانند ساختن آفتابه نیست که بازرس و ناظر بتواند به سرعت آنرا ارزیابی، عیب یابی و برطرف کند. ارزش کار معلمی به ارزشی برمیگردد که جوامع برای نوع انسان و جامعه قائل هستند. ناکارآمدی معلمان کاری ناخودآگاه و گریز ناپذیر است که می‌تواند برخواسته از نارضایتی معلم باشد. در بیشتر موارد، نارضایتی اجتماعی معلم بطور ناخودآگاه تبدیل به سیلابی از ناهنجاری شده و دانش آموز را با خود می‌برد. جامعه‌ای که بخواهد شهروندان سالمی داشته باشد باید مادران و معلمان سالمی داشته باشد .


معلمان آخرین زنجیرهٔ اجرایی برنامه‌های آموزشی و پرورشی سیستم تعلیم و تربیت هستند که مستقیما باید مجری طرحهای سیستم باشند. همهٔ فعالیت کنندگان پشت پرده‌ای که برای اجرای طرح‌های آموزش و پرورش فعالیت می‌کنند اگر کارشان را صد در صد هم درست انجام دهند اما معلم به آن طرح‌ها بی‌اعتنا باشد، همهٔ طرح‌ها به هدر خواهد رفت. از اینرو باید میان معلم و حکومت اعتماد حاکم باشد، نه تنبیه و مجازات


تدوین کتب درسی:


در فرایند آموزش و پرورش کتاب‌ها ی درسی یکی از ابزارهای انتقال تمدن، فرهنگ، تجربه، آداب، تکنولوژی و بسیاری از علوم بشری می‌باشد. پرسش این است که چرا این کتاب‌ها سال به سال از حجم و محتوایشان کاسته می‌شود؟ و طول سال تحصیلی نیز از ۹ ماه در سال عملا به ۴ تا ۵ ماه کاهش می‌یابد؟ چرا مدرسه و علم و دانش قربانی انتخابات سیاسی کنکور و کمبود بودجه می‌شود از دید نگارنده دوره ۴ سالهٔ متوسطه در هر کدام از رشته‌ها ی تحصیلی از لحاظ محتوا فقط کار یک دورهٔ ۶ ماههٔ فشرده است که آموزش و پرورش سالانه با صرف صد‌ها هزار میلیارد تومان و میلیون‌ها نیروی انسانی آموزش دیده و در طول ۴ سال دورهٔ متوسطه آنرا آموزش می‌دهد که هم عمر جوانان را هدر داده و هم بودجهٔ کشور را نابود می‌نماید. دانش آموزان در پایان دورهٔ ۴ ساله از کمترین دیدگاه ادبی، اجتماعی، علمی، فلسفی جامعه‌شناختی، عمومی و حتی فنی و حرفه‌ای برخوردار نیستند.


شیوهٔ معرفی و ارائهٔ مذهب به دانش آموزان:


اگر یکی از کارکردهای دین را در جامعه تهذیب نفس، پاکی، پرهیزکاری و روشی برای جلوگیری افراد در انجام کارهای غیر اخلاقی وناهنجاری های اجتماعی بدانیم ، با توجه به اینکه سی وهفت سال است که در مدارس ایران علوم دینی در سطح گسترده و با حساسیت ویژه‌ای تدریس می‌شود نه تنها بزهکاری، دروغگویی، کلاهبرداری و انواع رفتارهای خلاف اخلاق در جامعه کاهش نیافته بلکه ده‌ها برابر نیز افزایش داشته است. اعدام‌ها، زندان‌ها و قطع عضو نیز نتوانسته است جلوی افزایش بزهکاری‌ها را بگیرد. از این فرا‌تر رفتارهای غیر اخلاقی در میان یقه سفید‌ها و کسانی که ظاهرا مورد اعتماد حکومت هستند و متعهدین به اصول مورد نظر حاکمان صد‌ها برابر بیشتر از دیگراقشارجامعه است. از طرف دیگر نگاه به گذشته و بررسی عملکرد هر سازمان یا به اصطلاح مدیریتی، کنترل سازمان برای ارزیابی و بازخورد رفتار‌ها برای کارآمدی سازمان‌ها و نهاد‌ها یکی از شیوه‌های اصول مدیریت است از اینرو لازم است حاکمان به این نکته توجه کنند که آیا انسان موجودیست که در شرایطی که نیاز‌هایش برطرف نشده برغم توصیه های دینی به دین و آموزه‌های اخلاقی باز دست به تخلف خواهد زد وبرای برطرف کردن نیازش دین را ازیاد خواهد برد یانه ؟ باتوجه به افزایش بی رویه ی بزهکاریها باید اشکال کار یا در آموزه های دینی وسنتهای گذشته باشد .


یا اینکه سیستم آموزش و پرورش و شیوهٔ آموزش دین دچار اشتباه شده است؟


ازدید نگارنده از آنجایی که انسان موجودی تربیت پذیر است،می توان او را به هر شکل دلخواه پرورش وتغییر داد، به استثنای تغییر در نیازهای زیستی وی ، حتی گاهی نیازهای فیزیولوزیک کمک بزرگی به بهبودرفتار انسانها می کنند.گاه می توان به کمک نیازهای زیستی انسان را از حیطه ی انسانی بیرون برد. واورا تبدیل به موجودی شبیه رباط کرد.


در هر صورت دوراه در پیش روی سیستم تعلیم وتربیت هست ،یابایدنخست در پی برطرف کردن نیازهای افراد جامعه بود،سپس به آموزش دین پرداخت یا آنکه در شیوهٔ آموزش دین در مدارس تجدید نظر کرد .


مشکل دروس ورزش و هنر در مدارس:


همانطوری که همکاران ارجمند (معلمان شریف ) می‌دانند ورزش و هنر در مدارس تبدیل به ساعت بیگاری شده است. همه ی علمای تعلیم وتربیت به نقش ورزش و هنر در پالایش و سلامتی جسم و روح انسان آگاهی دارنداما با کمال تاسف سیاست کلان آموزش و پرورش این نیاز و ضرورت را تشخیص نمی‌دهد. به رغم تاکید بزرگان تعلیم وتربیت بر اهمیت ورزش و هنر این رشته‌ها در سیستم آموزش و پرورش ایران تعطیل شده‌اند. تعطیلی ورزش و هنر در مدارس ابتدایی راهنمایی و دبیرستان یکی از بزرگ‌ترین جنایات حاکمان علیه کودکان نوجوانان و جوانان این مرز و بوم است


اصل سی‌ام قانون اساسی:


غیر دولتی کردن تعلیم و تربیت یکی دیگر از ستمهایی ست که حاکمان در حق مردم روا می‌دارند. قانون اساسی میثاق مردم و حاکمان است. آنهایی که خود را پاسبان حقوق مردم و مجری قانون می‌دانند خود بزرگ‌ترین قانون شکنان هستند. اصل سی قانون اساسی هرگونه خصوصی سازی آموزش و پرورش را ممنوع دانسته است اما می‌بینیم که مجلس جمهوری اسلامی قانون برخلاف قانون تصویب می‌کند و این نشانه بزرگی بر ملی و مردمی نبودن مجلس است. همگان می‌دانند که بسیاری از دانش آموزان به خاطر نداشتن شهریه در مدارس خصوصی و حتی مدارس به اصطلاح دولتی، تحقیر می‌شوند ترک تحصیل می‌کنند یا عقده‌ای می‌شوند. پرسش این است که چه کسی یا چه کسانی باید پاسخگوی انحرافاتی باشند که ریشه در این تحقیر‌ها توهین‌ها و عقده‌های دوران کودکی نوجوانی و جوانی دارد. آیا کی بود کی بود من نبودم از طرف مدیران آموزش و پرورش و مدارس می‌تواند پاسخ آیندگان را بدهد؟ آیا آموزش و پرورش به استاندارد بودن می‌ز، کلاس، تخته سیاه، نور، فضای ورزشی، آزمایشگاه، کتابخانه و سایر امور آموزشی و پرورشی در مدارس آزاد و غیر دولتی توجه می‌کند یا مردم را در این باره آگاه می‌نماید؟


سیاست زدگی و علم گریزی در نظام تعلیم و تربیت کشور:


سیاست زدگی آموزش و پرورش و سوء استفادهٔ مسئولان از دانش آموزان و معلمان برای اجرای برنامه‌های سیاسی، قبیله‌ای، موقت، حزبی، تشکیلاتی و محفلی از مشکلاتی است که حاکمان در طول سی و چند سال گذشته به عنوان روش و برنامهٔ آموزش و پرورش در این نهاد انسان ساز طراحی کرده و سیستم آموزش و پرورش کشور را منحرف و استعدادهای میلیون‌ها جوان ایرانی را به نابودی کشانده‌اند. کشاندن دانش آموزان به پای سخنرانی‌های افراد حکومت، استفاده از معلمان به عنوان برگزار کنندگان انتخابات فرمایشی، تعطیلی مدارس بخاطر انتخابات فرمایشی، تامین کسری بودجهٔ حکومت از جیب خانوادهٔ دانش آموزان و کشاندن کودکان معصوم به خیابان‌ها برای نمایش قدرت سیاسی حکومت، انتخاب وزیران نالایق و گوش به فرمان برای آموزش و پرورش تنها بخشی از خیانت حاکمان به تعلیم و تربیت این آب و خاک است. معلمان ایران چه بطور پراکنده و چه در قالب کانونهای صنفی مبارزات گسترده‌ای را با این ظلم و بی‌عدالتی داشته‌اند و البته خود و خانواده‌هایشان هزینه‌های سنگینی را به عشق ایران و ایرانیان پرداخت کرده‌اند و امنیت و آرامش خویش را فدای هموطنان خود کرده‌اند .


رسول بداقی

[ad_2]

لینک منبع

۱۲۰ درصد بهره برداری از منابع آب و خاک در کشور

[ad_1]

۱۲۰ درصد بهره برداری از منابع آب و خاک در کشور

از ۱۷۴ میلیون هکتار مساحت کشور, حدود ۵۱ میلیون هکتار ۲۹ درصد مستعد کشاورزی شناخته می شود در صورت وجود ذخایر آب سطحی و زیرزمینی کافی, حداکثر امکان کاشت ۱۵ میلیون هکتار از اراضی یاد شده در کشور وجود دارد


بهره برداری ۱۲۰ درصدی از منابع آب و خاک در بخش کشاورزی




بیش از ۳۹ درصد سطح زیر کشت جهان نیز در ۴ کشور آمریکا، هند، روسیه و چین واقع شده است. همچنین نیمی از غلات جهان در این ۴ کشور تولید می شود که در این میان چین با تولید سالانه ۴۰۲ میلیون تن در صدر سایر کشورها قرار دارد. کشور ایران نیز طبق آمارهای سازمان خواربار جهانی (فائو) و وزارت جهاد کشاورزی، در رتبه بیستم سطح زیرکشت و رتبه بیست و هفتم تولید غلات جهان قرار می گیرد.


طی یک دهه اخیر آب مورد نیاز ۸۲ درصد از اراضی کشاورزی جهان به صورت دیم تامین شده و حدود ۶۰ درصد غذای جهان نیز از همین اراضی استحصال شده است. این در حالیست که به طور متوسط بیش از ۹۰ درصد محولات کشاورزی در ایران از اراضی فاریاب تامین شده و این موضوع حاکی از وابستگی شدید استمرار کشاورزی در کشور به آبیاری است. از سوی دیگر ۷۰ درصد اراضی فاریاب جهان (نیازمند آبیاری) در کشورهای در حال توسعه واقع شده که در این میان هند در بالاترین رده و ایران در پنجمین رده سطح زیر کشت اراضی فاریاب قرار دارد.


اراضی فاریاب عمدتا در کشورهایی واقع شده اند که از بارندگی کافی برخوردار نبوده و محصولات کشاورزی بدون آبیاری قادر به رشد نخواهند بود. متوسط بارش سالانه در کشور ایران از یک سوم میانگین جهانی تجاوز نمی کند لذا در بخش های زیادی از کشور، تولیدات کشاورزی شدیدا به آبیاری محتاج خواهد بود. در این صورت بدیهیست که تمرکز بر توسعه کشاورزی با فشار بر منابع محدود آب همراه خواهد بود.


از ۱۷۴ میلیون هکتار مساحت کشور، حدود ۵۱ میلیون هکتار (۲۹ درصد) مستعد کشاورزی شناخته می شود. در صورت وجود ذخایر آب سطحی و زیرزمینی کافی، حداکثر امکان کاشت ۱۵ میلیون هکتار از اراضی یاد شده در کشور وجود دارد. این در حالیست که علیرغم استمرار ۱۵ سال خشکسالی مستمر در کشور، در حال حاضر بیش از ۱۸ میلیون هکتار از اراضی مستعد زیرکشت رفته اند. و این به معنای بهره برداری ۱۲۰ درصدی از منابع آب و خاک نسبت به شرایط ایده آل خواهد بود. در همین حال حدود ۴۳ درصد از اراضی مذکور به صورت فاریاب، ۳۳ درصد به صورت دیم و ۲۷ درصد نیز به صورت آیش مورد استفاده قرار گرفته است.


از سوی دیگر با توجه به اینکه سطح زیرکشت در کشور بیش از حد بهینه آن توسعه یافته است طبیعتا با توجه به وجود عواملی همچون کمبود آب، خشکسالی، تغییرات اقلیمی، کمبود نهاده های کشاورزی، مکانیزه نبودن واحدهای کشاورزی، حاکمیت خرده مالکی و عدم به کارگیری روش های نوین؛ عملکرد محصولات در اغلب اراضی کشاورزی بسیار پایین تر از حد قابل قبول می باشد طوری که هزینه آب، خاک و انرژی استفاده شده به مراتب از آورد اقتصادی محصولات کمتر است.


با توجه به نکات یاد شده می توان گفت توسعه پایدار کشاورزی در کشور و تامین امنیت غذایی نیازمند سه اصل اساسی می باشد: مهم ترین اصل تغییر رویکرد و نگاه اقتصادی به منابع آب است. منابع آب تامین کننده حیات در تمام بخش ها از جمله شرب، صنعت، خدمات، محیط زیست، منابع طبیعی و کشاورزی است، بر هم خوردن تعادل در برداشت از منابع آب به سادگی کشور را با مشکلات مختلف و جدی مواجه می سازد. ارزان و حتی رایگان بودن آب در کشوری که با کمبود شدید آب مواجه است به منزله بریدن بن شاخه ایست که بر سر آن نشسته ایم. دوم تغییر دیدگاه نسبت به موجودیت آب است، به این صورت که بپذیریم نباید به اندازه ای که نیاز داریم در مورد بهره برداری از منابع آب برنامه ریزی کنیم بلکه برنامه ریزی های خود را متناسب با آب موجود اصلاح کنیم. و سوم تقویت تشکل های کشاورزی مردمی و بازارهای محلی آب که بستری مناسب به منظور نقش آفرینی موثر بهره برداران در انتخاب الگوی کشت بهینه را فراهم می آورد.




محمد فشائی؛ کارشناس آب و کشاورزی


دانشجوی دکتری گروه مهندسی آب دانشگاه فردوسی مشهد


محمد فشائی

[ad_2]

لینک منبع