طوطی‌‌های ماکائو زیبارویان نادر

[ad_1]

طوطی های ماکائو زیبارویان نادر

طوطی های ماکائو Macaw یکی از اعضای خانواده طوطی ها هستند بیشتر این طوطی ها پر های زینتی پرطراوت و متمایزی دارند رنگ آمیزی متفاوت پر های آنها کاملا با زیستگاه شان, یعنی جنگل های بارانی مرکز و جنوب آمریکا که پوشیده از تاج پوشش سبز گیاهان, گل ها و انواع میوه های رنگارنگ است, سازگاری دارد


طوطی‌‌های ماکائو (Macaw) یکی از اعضای خانواده طوطی‌‌ها هستند. بیشتر این طوطی‌ها پر‌های زینتی پرطراوت و متمایزی دارند. رنگ‌آمیزی متفاوت پر‌های آنها کاملا با زیستگاه‌شان، یعنی جنگل‌‌های بارانی مرکز و جنوب آمریکا که پوشیده از تاج پوشش سبز گیاهان، گل‌‌ها و انواع میوه‌های رنگارنگ است، سازگاری دارد.




از ویژگی های این طوطی ها نوک و زبانشان است. طوطی های ماکائو منقار سیاه بزرگ و قدرتمندی دارند که به آنها اجازه می دهد براحتی از دانه و میوه های روغنی با پوسته های سخت و محکم تغذیه کنند. زبان زبر و خشک طوطی های ماکائو ابزاری مناسب و کارآمد برای نفوذ به بخش داخلی میوه های خوراکی آنهاست. ماکائو ها پرندگانی اجتماعی و باهوش هستند که بیشتر در گروه های ۱۰ تا ۳۰ تایی زندگی می کنند. صدا های بلند و جیغ مانند آنها یکی از بهترین راه های تشخیص شان در میان پرنده شناسان و پرنده نگران است. ارتباطات میان گروهی، تعیین قلمرو و شناسایی از دیگر کارایی های این اصوات است. ماکائو های وحشی شب هنگام در کنار گروه های خود باقی می مانند و در روز از گروه های خود جدا می شوند و مسافت های دوری را برای جستجوی غذا (میوه، دانه های روغنی، حشرات و نرم تنان) می پیمایند و در هنگام غروب دوباره به گروه های خود می پیوندند. سوال اینجاست که با توجه به چنین ویژگی های رفتاری، بخصوص علاقه ماکائو ها به پرواز های طولانی، آیا نگهداری آنها در فضای کوچک و قفس درست است؟




خرید و فروش ماکائوها




خوش آب و رنگی ماکائو ها عامل اصلی خرید و فروش آنها در سراسر جهان است. در ایران نیز آنها را با قیمت های گزاف خرید و فروش می کنند؛ برای مثال، قیمت ماکائو های آبی و زرد با نام علمی


Ara/ararauna بین ۳۵,۰۰۰,۰۰۰ تا ۶۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال و گاهی حتی بیشتر است. معمولا طوطی های وحشی، ارزان تر و طوطی های تربیت شده گران تر هستند؛ در عین حال باید توجه داشت که امکان زنده ماندن طوطی های وحشی از آنهایی که در اسارت متولد می شوند، کمتر است. خرید و فروش طوطی ها از جمله ماکائو زمانی دردناک تر می شود که بدانیم این پرندگان موجوداتی فوق العاده اجتماعی و وابسته هستند. اغلب خریداران این پرنده را بدون جفت می خرند. از طرفی گاه دیده شده که طوطی های ماده حتی بدون جفت صاحب تخم های بدون نطفه می شوند و تا مدت ها رنج انتظار بی حاصل را تجربه می کنند؛ مسائل جانبی دیگری هم هست که بر آن دردناکی می افزایند؛ از جمله عادت به پرکنی بخصوص در صورت واردشدن هر گونه استرس اعم از تنها ماندن زیاد و حتی احتمال ابتلا به عفونت هایی نظیر پارامیکسو ویروس ها، پاستورلوزی (وبای طیور)، بیماری های قارچی آسپرژیلوس و کاندیدوز، انگل های گوارشی نماتود و فستود، انگل تک یاخته ای تریکومونیازیس و انگل های خارجی مثل کنه، جرب، شپش و چند مورد دیگر.




گونه ای نادر




ماکائو سنبل یا ماکائو آبی با نام علمی


Anodorhynchus/hyacinthinus، بزرگ ترین طوطی جهان و بی اغراق یکی از زیباترین پرندگان آمریکای جنوبی است. حدود ۴۰ سال گذشته، جمعیت این گونه به سبب تله گذاری های غیرقانونی بشدت کاهش پیدا کرده است. تعداد این پرنده زیبا زمانی در قلمرو طبیعی اش یعنی برزیل رقمی نسبتا قابل توجه بود؛ اما امروزه دیگر ماکائو آبی یا سنبل حتی در بخش های امن زیستگاهش نیز پرند ه ای نادر است. بزرگ ترین جمعیت وحشی در بخش برزیلی منطقه موسوم به پانتانال یافت می شود. پانتانال بزرگ ترین منطقه تالابی حار ه ای جهان است که بخش اعظم آن در ایالت ماتو گروسو دو سول برزیل واقع شده. این چمنزار وسیع از جنوب غربی برزیل شروع می شود و تا جنوب شرقی یعنی بولیوی و پاراگوئه امتداد می یابد. حضور پراکنده نخل به همراه دیگر درختان و بوته ها در عمل زیستگاهی پدید آورده که در فصل بارندگی غرقاب می شود و بزرگ ترین تالاب آب شیرین جهان را شکل می دهد و در همین زیستگاه بی نظیر، یکی از نادرترین پرندگان جهان زیست می کند. ماکائو آبی دو جمعیت به نسبت کوچک تر نیز در منطقه گرائیس برزیل مرکزی و در آمازون دارد.




تغذیه منحصربه فرد




رژیم غذایی ماکائو آبی برخلاف اغلب ماکائو های شناخته شده از جنس موسوم به آرا (Ara) نظیر ماکائو های آبی و زرد یا حتی ماکائوی اسکارلت که از طیف وسیعی از گیاهان تغذیه می کنند، فقط به میوه گونه های معدودی از درختان خرما آن هم در زیستگاه خودشان وابسته است. نوک سیاه و بزرگ این گونه درواقع حاصل سازگاری کامل آنها با همین رژیم غذایی خاص است. تخمین می زنند که منقار، حدود یک پنجم از کل وزن بدن این پرنده را تشکیل می دهد و موفقیت عملکرد آن نیز به واقع حاصل تحرکات ماهیچه های قدرتمند ناحیه صورت است. این ابزار مفید و بسیار کارآمد به ماکائو های سنبل اجازه داده که بتوانند میوه های عجیب، سخت و بزرگ روغنی درختان خرمای حار ه ای را خرد و له و از آنها تغذیه کنند. طوطی ها نه تنها میوه ها را از روی درخت بلکه حتی گاه از روی زمین به دست می آورند. حتی مزارع ر هاشده و مراتعی که احشام در آنها چرا می کنند، منابع مطلوبی برای تغذیه ماکائو های آبی هستند. چرا که احشام از برگ این درختان و قشر میانی غلاف دانه های روغنی تغذیه می کنند. در نتیجه طوطی ها هم می توانند براحتی دانه های روغنی را از بقایای مدفوع هضم نشده آنها در این مزارع پیدا کنند. این نحوه تغذیه این مزیت را برای طوطی ها دارد که دیگر مجبور نیستند، قشر میانی و سفت غلاف دانه ها را جدا کنند و در مقابل می توانند انرژی ذخیره کنند.




تهدیدات عمده




هرچند ماکائو های سنبل در نواحی شمال شرقی برزیل اغلب در لابه لای شکاف پرتگاه ها لانه می سازند، چرا که این پرندگان اصولا خانه سازی روی درختان را ترجیح می دهند. در منطقه پانتانال فقط تعداد معدودی از درختان به انداز ه ای رشد می کنند که ماکائو ها بتوانند در حفره های آنها لانه سازی کنند و تخم هایشان را از دید شکارچیان مخفی کنند، اما در هر صورت چنین درختان تناوری وجود دارند. متاسفانه ابعاد و بزرگی این درختان و حتی قامت خود ماکائو های سنبل به انداز ه ای است که افراد محلی و تله گذاران بتوانند براحتی جای آنها را پیدا کنند. تله گذار ها وقتی لانه ای کشف می کنند، نه تنها یک بار بلکه حتی سال های بعد نیز به آن دستبرد می زنند. جدای از این تغییر دائم کاربری زمین، قطع مداوم و سوزاندن درختان کهنسال به دست مالکان زمین و حتی کاشت گیاهان خارجی و نامتعارف، این سناریوی تلخ را برای ماکائو ها روز به روز تلخ تر می کند. در ضمن زادآوری این پرنده در عمل فرآیندی بسیار زمانبر است، چرا که درست پنج ماه بعد از تخمگذاری، جوجه ها شروع به پرواز می کنند. والدین نیز بندرت می توانند بیشتر از یکی از دو جوجه خود را بزرگ کنند.




تجارت غیرقانونی




در خلال دهه ۱۹۷۰ (اواخر ۱۳۴۰ ه.ش) تا دهه ۱۹۸۰ تعداد زیادی از ماکائو های سنبل جوان را از لانه های خود دزدیدند و به دلالان و واسطه هایی دادند که آنها را به مجموعه داران آمریکایی، اروپایی، ژاپنی و… فروختند. فقط در دهه ۸۰ میلادی بیش از ۱۰ هزار ماکائوی آبی از حیات وحش به یغما رفت. تجارت های غیرقانونی از این دست هنوز هم رونق دارد. بازار تقاضا برای ماکائو های سنبل برزیلی همیشه داغ است و این پرندگان بینوا اغلب یا خودشان یا حتی پر و بال هایشان باوجود قوانین سخت گیرانه برزیل به صورت غیرقانونی خرید و فروش می شود. سال ۱۹۸۷ میلادی (۱۳۶۶ ه.ش) ماکائو های سنبل از ضمیمه دو به ضمیمه یک معاهده تجارت گونه های گیاهی و جانوری در خطر انقراض (سایتیس) منتقل شدند.




اما این مسأله آن طور که انتظار می رفت بر خرید و فروش غیرقانونی آنها تأثیر نگذاشت و بلکه سبب گرم تر شدن بازار و خرید و فروش های حدود ۸۰۰۰ دلاری هر پرنده و گاه حتی بیشتر هم شد. تلاش ها در راستای حفاظت از این گونه کماکان ادامه دارد. مطالعات روی وضع زیست بومی، تحقیقات گسترده روی شبکه های غیرقانونی تجارت و ساخت لانه های مصنوعی برای اسکان این گونه از جمله اقدامات مثبت در دست انجام است. جای بسی خوشبختی است که بسیاری از زمین داران و مالکان برزیلی چه در منطقه پانتانال و چه در منطقه گرائیس دیگر اجازه تله گذاری در زمین های خود را نمی دهند.


فرناز حیدری




منابع: National Geographic، Encyclopedia of Endangered Animals و IUCN Redlist

[ad_2]

لینک منبع

چه‌کسانی فضانورد می‌شوند؟

[ad_1]

چه کسانی فضانورد می شوند

به طور کلی عنوان «فضانورد» را به کسی اطلاق می کنند که بتواند تا ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری زمین سفر کند و به مرز فضا برسد


به‌طور کلی عنوان «فضانورد» را به کسی اطلاق می‌کنند که بتواند تا ارتفاع ۱۰۰ کیلومتری زمین سفر کند و به مرز فضا برسد. واقعیت این است که بیشتر فضانوردها رشته‌های تحصیلی مختلفی داشته‌اند؛ از هوانوردی گرفته تا مکانیک و علوم فضایی و رشته‌های مهندسی دیگر و حتی علوم پایه مثل فیزیک و ریاضی. بنابراین لزوما فضانورد نباید اخترشناس باشد. فقط در طراحی ماموریت‌های فضایی برای مطالعه‌ سیاره‌ها، ستاره‌ها و کهکشان‌هاست که اخترشناسی و علوم فضایی در کنار همدیگر قرار می‌گیرند.




وقتی هنوز رویای سفر به فضا محقق نشده بود، اولین فضانوردها از بین باهوش ترین و باتجربه ترین هوانوردها انتخاب شدند. بعدها از میان دانشمندان و پژوهشگرهای رشته های مختلف نیز فضانوردهایی انتخاب شدند. آنها دوره های فضانوردی را پشت سر گذاشتند تا بتوانند آزمایش های مربوط به تخصص خود را در محیط بی وزنی انجام دهند. این دوره ها در مراکز ویژه تمرین فضانوردها برگزار می شود که از جمله آنها «شهر ستارگان» یا «مرکز فضایی گاگارین» در نزدیکی مسکو است. در ایران نیز بتازگی سازمان فضایی ایران اعلام کرده که دوره های مربوط به آموزش و تربیت فضانورد را بزودی با همکاری روسیه برگزار می کند. بنابر مصاحبه رئیس پژوهشکده سامانه های فضانوردی در اوایل خرداد امسال با خبرنگار علمی ایرنا، نخستین فضانوردهای ایرانی به احتمال زیاد از میان خلبان های هواپیماها انتخاب خواهند شد. بیشتر فضانوردها با پشتیبانی سازمان های فضایی دولتی انتخاب و آموزش داده می شوند. تا به امروز بیشتر از ۵۰۰ نفر از ۴۰ ملیت مختلف طعم فضانورد بودن را چشیده اند. این یعنی از هر ۱۴ میلیون نفر از جمعیت ۷ میلیاردی کره زمین فقط یک نفر توانسته زمین را از فضا تماشا کند. ایستگاه های فضایی در مدارهای پایین و نزدیک به زمین، بویژه ایستگاه فضایی بین المللی مقصد سفر بیشتر فضانوردان در فضا بوده است. این در حالی است که فقط ۲۴ فضانورد توانسته اند تجربه قرار گرفتن در مدار ماه یا نشستن بر سطح ماه را کسب کنند. فضانوردان مدت چندان طولانی را نمی توانند در فضا بمانند. آنها برای حفظ بافت های بدن شان و کاستن از آثار جانبی زندگی در شرایط بی وزنی ناگزیرند هر روز چند ساعت ورزش کنند. در بین فضانوردان، سرگئی کریکالوف به تنهایی ۸۰۳ روز را در چند مرحله سفر فضایی در فضا گذرانده است و در این زمینه رکورددار است. جوان ترین فضانورد تا به امروز ۲۵ سال و پیرترین فضانورد ۷۷ سال سن داشته است. فضانوردی خطرهای بسیاری نیز دارد. برای مثال در سانحه انفجار آپولو ـ ۱ و در سانحه های فضایی مثل انفجار شاتل های کلمبیا و چلنجر در مجموع حدود ۲۳ فضانورد کشته شدند.




رقابت های فضایی شرق و غرب




از آنجا که سازمان های فضایی ایالات متحده و شوروی سابق، در زمینه فناوری فضایی پیشگام بوده اند، تا به امروز ملیت بیشتر فضانوردها آمریکایی و روسی بوده است. در روسیه به فضانوردها، کیهان نورد می گویند. یوری گاگارین نخستین فضانورد جهان است و سال ۱۹۶۱ توانست حدود ۱۰۸ دقیقه در مدار زمین بماند. سپس روس ها توانستند سال ۱۹۶۵ نخستین راه پیمایی فضایی را انجام دهند؛ آلکسی لئونف کسی بود که این کار را در بیرون فضاپیمای ووسخود ۲ انجام داد. سرانجام در نبرد شرق و غرب بر سر فتح ماه، نیل آرمسترانگ سال ۱۹۶۹ توانست نخستین انسانی باشد که پا بر دنیای دیگری به جز زمین می گذارد. او و باز آلدرین در مأموریت آپولو ـ ۱۱ حدود ۵ / ۲ ساعت بر سطح ماه راهپیمایی کردند. سپس در ماموریت های بعدی آپولو، اقامت فضانوردان بر سطح ماه طولانی تر شد و نمونه برداری های وسیع تری از سطح ماه انجام گرفت. شوروی نیز ماموریت های بی سرنشین متعددی در مدار و روی سطح ماه انجام داد، اما هیچ وقت نتوانست به رویای فرود یک روس بر سطح ماه جامه عمل بپوشاند.




فضانوردهای گردشگر




از سال ۱۳۸۰ پای فضانوردهایی که با هزینه شخصی خودشان سفر می کردند به فضا باز شد. این فضانوردها از طریق سازمان فضایی روسیه برای اقامتی چندروزه در ایستگاه فضایی بین المللی حدود ۲۰ میلیون دلار پرداخت می کنند و البته لازم است برای چنین سفرها آموزش های ویژه فضانوردی را پشت سر بگذرانند و تمرین کنند. از جمله این فضانوردان انوشه انصاری است؛ فضانورد ایرانی ـ آمریکایی که با سفر خود به ایستگاه فضایی بین المللی در سال ۱۳۸۵ توانست عنوان نخستین بانوی گردشگر فضایی را از آن خود کند.




تجربه بی وزنی فقط در فضا؟




در زمین و در شرایط خاصی می توان شرایط بی وزنی را برای مدت کوتاهی ایجاد کرد. سازمان های فضایی معتبر جهان برای آموزش و تمرین فضانوردها از هواپیماهای معروف به گرانش صفر (Zero G) استفاده می کنند. روش کار به این صورت است که این هواپیماها مدام با زاویه تند اوج می گیرند و بعد از رسیدن به ارتفاع مناسب رو به پایین با زاویه شدید شیرجه می روند. در این شرایط به کمک اثر ناشی از سقوط آزاد، در محیط داخلی هواپیما برای لحظاتی حالت بی وزنی (مانند آنچه در مدار زمین تجربه می شود) ایجاد می شود.


کاظم کوکرم

[ad_2]

لینک منبع

بلندپروازی عربی در فضا

[ad_1]

بلندپروازی عربی در فضا

امارات متحده عربی اعلام کرده بزودی سازمان فضایی خود را به منظور اجرای پروژه ای بسیار بلندپروازانه ایجاد خواهد کرد طرحی جاه طلبانه و بزرگ که حتی بسیاری از قدرت های برتر فضایی امروز جهان نیز درباره آن با احتیاط سخن به میان می آورند آنها می خواهند تا هشت سال دیگر, نخستین کاوشگر بی سرنشین دنیای عرب را بر سطح سرخ سیاره بهرام مریخ فرود آورند


امارات متحده عربی اعلام کرده بزودی سازمان فضایی خود را به منظور اجرای پروژه‌ای بسیار بلندپروازانه ایجاد خواهد کرد؛ طرحی جاه‌طلبانه و بزرگ که حتی بسیاری از قدرت‌های برتر فضایی امروز جهان نیز درباره آن با احتیاط سخن به میان می‌آورند. آنها می‌خواهند تا هشت سال دیگر، نخستین کاوشگر بی‌سرنشین دنیای عرب را بر سطح سرخ سیاره بهرام (مریخ) فرود آورند.




اگر به امارات و معروف ترین شهر آن یعنی دبی سفر کرده باشید و اگر مقهور طراحی زیبا و مدرن این شهر نشده باشید و مثل نگارنده دل از بازارهای بزرگ و پر زرق و برق آن کنده و به قلب واقعی این شیخ نشین کوچک سفر کرده باشید، حتما می دانید این سرزمین بیابانی و خشک فقط به کمک ساخت و سازهای بی حد و حساب که عمدتا با ثروت و سرمایه ایرانی محقق شده، آن چهره فریبنده را در نگاه نخست به شما القا می کند و در پشت آن ظاهر جذاب، اختلاف طبقاتی وحشتناک و بیابانی خشک و بی آب و علف قرار گرفته است.




سرزمینی بسیار کوچک که سر تا ته آن را می توان با حداکثر دو ساعت رانندگی طی کرد و کشوری که کل جمعیت اندک آن در هفت شهر سکونت دارند؛ البته اگر بتوان برخی از آنها را اصلا شهر نامید.




اگر چند روزی در این کشور بیابانی اقامت کنید، درخواهید یافت که زیرساخت های آن تماما عاریتی است و از روی نمونه های غربی و توسط همان ها برای این شیخ نشین شبیه سازی شده است.




همه آنچه گفته شده را می توان به دکوری عظیم تشبیه کرد که قرار است در ذهن بیننده بهشتی زیبا را در قلب صحرا تداعی کند، اما با وجود ظاهر منفی این مطلب، روش فوق امروزه به مسیری متداول برای توسعه سریع کشورها تبدیل شده تا به قول معروف چرخ را از اول اختراع نکنند و بر پایه تجربه دیگران و با تعامل مثبت و سازنده با دنیا، مسیر میانبری برای توسعه برگزینند.




شاید به همین دلیل است که می بینیم کشوری در حاشیه جنوبی خلیج فارس که از نظر ابعاد و جمعیت از تک تک استان های جنوبی کشور پهناور و ثروتمند ما کوچک تر است، به بزرگ ترین ارائه دهنده خدمات فضایی در منطقه تبدیل شده و حالا هم خیال سفر به مریخ را در سر می پروراند.




اگر حتی برای یک لحظه فکر کرده اید قرار است یک پیچ آن ماهواره هایی که اکنون اماراتی ها در فضا دارند یا این کاوشگری که می خواهند تا هشت سال دیگر بر سطح مریخ بنشانند را خودشان طراحی کرده یا ساخته اند، سخت در اشتباهید.




آنها مسیر تعامل و سرمایه گذاری در دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی بزرگ دنیا را در پیش گرفته اند؛ مسیری که مرزهای جغرافیایی را درهم می شکند و باعث هم افزایی فرامرزی می شود.




این روزها مراکز تحقیقاتی بسیاری در دنیا هستند که از کمبود بودجه رنج می برند و زیرساخت های لازم برای اجرای یک طرح تحقیقاتی بزرگ را نیز در دل خود نهفته دارند.




همکاری با این مراکز ضمن آموزش نیروی انسانی و افزایش اعتبار نام علمی طرف سرمایه گذار، همچنین باعث می شود تا با طی مسیری میانبر، ناگهان سرمایه گذار خود را در مقصد مطلوب بهره برداری ببیند.




هرچند به نظر می رسد این مسیر برای بسیاری از طرح های اماراتی ها جواب داده، اما سفر اکتشافی به فضا دیگر ساختمان، جاده، سیستم بانکی و حتی ماهواره مخابراتی نیست که بتوانی آن را در کشور خودت شبیه سازی کنی.




این مقوله از پرسش هایی اساسی شروع می شود که باید در قلب و روح پژوهشگران یک ملتی شکل گرفته و رشد پیدا کند تا در نهایت طرحی شود برای پاسخ دادن به پرسش های اساسی مردم آن سرزمین.




از این منظر تلاش اخیر شیوخ امارات بیشتر شبیه نمایشی است جاه طلبانه که به منظور خودنمایی طراحی شده تا یک چالش علمی به منظور پاسخ دادن به پرسش های عمیق بشر.




حال که مجالی پیش آمده تا با نگاه از بیرون این تلاش امارات را به چالش بکشیم، بد نیست مسئولان سازمان فضایی ایران نیز نگاهی به طرح ها و آرزوهای خود بیندازند و اگر طرح یا برنامه مشابهی دیدند، زودتر نسبت به عقلانی تر کردن آنها اقدام کنند.


شهرام یزدان پناه

[ad_2]

لینک منبع

اصول و شرایط نگهداری از گیاهان آپارتمانی

[ad_1]

اصول و شرایط نگهداری از گیاهان آپارتمانی

بسیارند کسانی که در فضای آپارتمان یا درون منزل خود گیاهان موسوم به آپارتمانی را نگهداری می کنند اما پس از گذشت چند زمانی متوجه می شوند گل یا گیاه شان رو به پژمردگی و خشکی نهاده است


بسیارند کسانی که در فضای آپارتمان یا درون منزل خود گیاهان موسوم به آپارتمانی را نگهداری می‌کنند اما پس از گذشت چند زمانی متوجه می‌شوند گل یا گیاه‌شان رو به پژمردگی و خشکی نهاده است. اکثر گیاهان آپارتمانی در اثر ناآگاهی از شرایط نگهداری همچون مقدار آب لازم از بین می‌روند. در این نوشتار برخی از اصول نگهداری گیاهان آپارتمانی توضیح داده شده.








هوای مورد نیاز




تعویض هوای درون اتاق با بازگذاشتن پنجره‌ها و ورود هوای تازه سبب می‌شود که اکسیژن کافی و مورد نیاز به گیاه رسیده ساقۀ گیاهان قوی‌تر شده در مقابل بیماری‌ها مقاومت بیشتری یابند اما باید گیاه را از وزش مستقیم باد که به سرعت و مستقیماً به گیاه می‌وزد، نظیر باد کولر و کوران حفظ کنید. تغییر درجۀ حرارت ناگهانی محیط زیست گیاه نیز، باعث ریزش برگ‌های تحتانی آن می‌گردد.




نور




نور مورد نیاز گیاهان آپارتمانی نور غیر مستقیم است. گیاهان به طور معمول در تاریکی رشد نمی‌کنند. همچنین دیوارهای رنگ روشن (سفید) سبب رویش بهتر گیاهان می‌شوند.




برگ‌ها و ساقه‌های گیاهان مستقر در پشت پنجره اغلب به طرف نور کشیده شده و خم می‌شوند. جهت جلوگیری از این نقیصه و حفظ توازن رویش بایستی گهگاهی آن را به یک طرف بچرخانید. مواظب باشید که گیاهان گلدار را هنگامی که گل‌ها روییده‌اند حرکت ندهید.


علاوه بر این، از نور فلورسنت هم می‌توان به عنوان منبع کمکی نور به جای نور طبیعب جهت رشد گیاهان استفاده نمود. از لامپ‌هایی که از خود حرارت می‌دهند نظیر لامپ‌های مدادی برای گیاهان گلدار و از مهتابی‌ها یا لامپ‌های گازی برای گیاهان بدون گل و با برگ زینتی استفاده می‌گردد.




بهترین وضعیت برای استفاده از نور مصنوعی در جایی که نور طبیعی کافی نباشد، استفاده از چند لامپ مهتابیِ آفتابی و سفید است. گیاهان مورد نظر باید به فاصله حدود ۲۴ سانتی‌متر در زیر مهتابی‌ها قرار بگیرند، به شرطی که لامپ‌ها حداقل حدود ۱۴ ساعت در روز روشن باشند. برای آسان‌تر شدن کار می‌توان از کلیدهای تایمر دار استفاده کرد. البته این تجویز برای مکان‌هایی است که نور غیرمستقیم به میزان بسیار کم به آنجا می‌رسد و فاقد نور کافی می‌باشد.


از طرفی چنانچه مشاهده نمودید که گیاه در ساعات گرم روز بین ساعات ده تا شانزده حالت پژمردگی پیدا کرده و برگ‌ها ابتدا به زردی و سپس به رنگ قهوه‌ای تغییر رنگ پیدا کرده مطمئن باشید که از نور زیاد رنج می‌برد. آن را از پنجره دور‌تر قرار دهید یا در اواسط روز پرده‌ها را بکشید.


اصولاً نور مستقیم آفتاب برای گیاهان آپارتمانی، مخصوصاً برگ‌های تازه جوانه‌زده مضر است و نبایستی نور آفتاب مستقیماً از پشت شیشۀ پنجره به آن‌ها بتاید. بهتر است نور از پرده کرکرۀ نیمه‌باز و یا پردۀ توری عبور نموده و به اصطلاح فیل‌تر شده باشد.




آبیاری




در مورد آبیاری گیاهان مسئلۀ مهم تنظیم فواصل آبیاری در فصول مختلف است طبق آمار به دست آمده اکثر گیاهان آپارتمانی در اثر افراط در آبیاری و عدم اطلاع مردم از نحوه آبیاری آنان از بین می‌روند. میزان آب در هر آبیاری باید طوری باشد که آب اضافی از گلدان خارج شود تا مطمئن شویم که آب به تمام قسمت‌های گلدان و ریشه‌ها رسیده است.




در ضمن با این روش از باز بودن سوراخ زهکش گلدان هم اطمینان حاصل می‌کنیم. آب جمع شده در زیر گلدانی را حتماً باید خالی کنید زیرا مانع تنفس ریشه می‌شود و در ‌‌نهایت موجب مرگ آن می‌گردد. از دادن آب خیلی سرد و کلردار نیز به آنان خودداری نمایید.




زمان آب دادن گیاهان:




مناسب‌ترین زمان آبیاری در گرم‌ترین ساعات روز، زمانی است که خاک گلدان رو به خشکی نهاده ولی هنوز کاملاً خشک نشده است.




برای تشخیص صحیح اینکه خاک گلدان در حال خشک شدن هست یا خیر، اولاً باید سطح خاک گلدان خشک باشد و در برخی گیاهان دو نم باشد. ثانیاً هنگامی که با انگشت به گلدان ضربه می‌زنید باید صدای پوکی بدهد که نشانۀ خشکی خاک است و نه صدای خفه که در اثر خاک مرطوب تولید می‌شود.




خاک مرطوب نسبتاً چسبنده است و خاک دو نم چسبندگی کمتری دارد. خاک ۸۵ درصد گیاهان آپارتمانی بایستی همیشه مرطوب باشد. خاک مرطوب خاکی است که اگر آن را مشت کنید و فشار دهید، فرم گرفته و با یک تلنگر ذرات آن از هم جدا می‌شود.




عوامل مؤثر در آبیاری گیاه:




چنانچه درجۀ حرارت محیط و شدت نور به هر دلیلی در آپارتمان بیشتر شود نیاز گیاه به آب طبیعتاً بیشتر می‌شود. گیاهانی که در گلدان‌های کوچک هستند یا برای مدتی خاک و یا گلدانشان تعویض نشده، نسبت به گیاهانی که در گلدان‌های بزرگ بوده یا خاک آن‌ها و گلدانشان تازه عوض شده، نیاز بیشتری به آب دارند.




در فصل تابستان تبخیر آب داخل خاک گلدان بیشتر است. پس باید اندکه به میزان آبیاری آن افزوده شود و فواصل آبیاری نیز در تعداد زیادی از این گیاهان (نه همه) زیاد‌تر باشد.




به طور کلی گیاهان گوشتی و کاکتوس‌ها به فواصل آبیاری بیشتری نیاز دارند تا گونه‌های دارای برگ‌های نازک نظیر حسن یوسف و پیله‌آ. خلاصه اینکه هرچه گیاهان دارای برگ‌های پهن‌تر و بزرگ‌تر بوده و رشد سریع‌تر داشته باشند دفعات بیشتری به آب نیاز دارند.




مطالب زیر را خوب به خاطر بسپارید و برای جلوگیری از تلف شدن گیاهانتان نکات یادآوری شده را دقیقاً به کار بندید.




۱- در هنگام آبیاری از آبی که سرد نبوده و دمای آن با درجۀ حرارت محیط زیست آن یکسان و کلر آن نیز خارج شده باشد استفاده نمایید.




۲- توجه داشته باشید جمع شدن آب در زیر گلدانی مضر است و آب اضافی بلافاصله بایستی تخلیه شود و هر چند ماه یک بار نیز اطمینان حاصل نمایید که آب از سوراخ تحتانی آن به آرامی خارج گردد.




۳- خیس نگه‌داشتن مداوم خاک گلدان، هوای موجود در خاک را به بیرون می‌راند و سبب می‌شود ریشه‌های آن در اثر عدم تنفس پوسیده و درنتیجه گیاه تلف گردد.




۴- درجۀ حرارت محیط زیست گیاهان، جنس گلدان، فصل و نوع خاک آن تأثیر مهمی در تنظیم آبیاری دارد.




۵- یکی از علائم اولیۀ افراط در آبیاری، زرد شدن برگ‌های تحتانی نظیر دیفن‌باخیا و در برخی از گیاهان مانند لیندا لَخت و شُل شدن برگ‌های فوقانی آن است. توجه داشته باشید افراط در آبیاری علت مرگ بیشتر گیاهان آپارتمانی است.




درجه حرارت و رطوبت هوا




یکی دیگر از عواملی که در سلامتی و طراوت گیاهان نقش عمده‌ای دارد میزان رطوبت و حرارت موجود در اطراف آن‌هاست. کمبود رطوبت محیط زیست گیاه، آب کلردار و کمبود پتاسیم موجب سوختگی نوک و حاشیۀ برگ‌ها و ایجاد لکه‌های قهوه‌ای رنگ در نقاط مختلف برگ‌ها می‌شود.




توجه داشته باشید اگر می‌خواهید گیاهانتان از طراوت و شادابی خاصی برخوردار باشند، درجۀ حرارت محیط زیست آنان نباید از حدود ۲۰ تا ۲۲ درجۀ سانتی‌گراد کمتر باشد برخی از آنان تا ۱۰-۱۲ درجه بالا‌تر از صفر حتی کمتر از آن را تحمل می‌نمایند ولی افسرده و کسل می‌شوند.




روش بالا بردن رطوبت هوای اطراف گیاه




۱- زیر گلدانی گیاهان را قدری بزرگ‌تر از قطر دایرۀ دهانۀ گلدان و گود‌تر از زیرگلدانی‌های معمولی، چیزی شبیه به تشت، که حدود ده سانتی‌م‌تر عمق و عرض آن از چ‌تر گیاه بزرگ‌تر باشد انتخاب کنید و کف آن را مملو از شن درشت یا پوکۀ صنعتی یا سفال خرد شده نموده و روی شن‌ها به آن اندازه آب بریزید که آب با ته گلدان تماس نداشته باشد که باعث پوسیدگی ریشه‌ها نشود. حال گلدان را روی شن‌ها قرار دهید. تبخیر مداوم آب درون شن‌ها باعث بالا رفتن میزان رطوبت در اطراف گیاه می‌گردد و چنانچه با رطوبت‌سنج آزمایش نمایید، هوای اطراف گلدان سه تا پنج مرتبه مرطوب‌تر از قسمت‌های دیگر اتاق است.




۲- روش دیگر آن است که با دستگاه آب‌فشان (اسپری) آب ولرم را به صورت هاله در گرم‌ترین ساعات روزهای تابستان به روی گیاه بپاشید. همچنین می‌توانید در فصل زمستان با قراردادن ظرف آب و یا کتری روی بخاری و یا قرار دادن حوله‌های مرطوب آغشته به اسانس اُکالیپتوس روی پره‌های رادیاتور شوفاژ و یا استفاده از دستگاه بُخور تا حدود زیادی رطوبت محیط آنان را بالا ببرید. توجه داشته باشید قطرات آب اسپری شده بیش از حد روی برگ‌ها (حباب مانند) نمانند و همچنین افراط در اسپری باعث جمع شدن آب در محل اتصال دمبرگ به ساقه در گیاهانی نظیر یوکا، دیفن‌باخیا و لیندا می‌شود که برای آنان مضر است و به تدریج باعث ایجاد لکه‌های قهوه‌ای در سطح برگ گیاه و پوسیدگی دمبرگ می‌گردد. برای دفع آب‌های اضافی روی برگ‌ها، گیاه را به صورت آرام تکان دهید تا آب‌های اضافی آن فرو ریزد.




۳- آخرین روش این است که گلدان‌ها را دور هم جمع کنید. چون برگ‌ها به طور دائم از خود بخار آب پس می‌دهند این رطوبت در محدوده گلدان‌ها جمع و متراکم شده و رطوبت محیط را بالا می‌برد.




کود




چه وقت کود بدهیم؟ معمولاً دادن کود شیمیایی جامع (کمپلکس) به مدت چهارماه بعد از خرید گیاه ضروری می‌باشد. البته اگر گیاه در گلخانه نباشد، زمان کود دادن دوران رویش و یا گل دادن گیاه است، که این دوران برای گیاهان بدون گل (برگ‌های زینتی) و گلدار از ماه فروردین تا آبان بوده و برای گونه‌های گل‌دهندۀ زمستانی فصل زمستان می‌باشد. در دوران استراحت (خواب بودن) گیاه، که رشد در آن صورت نمی‌گیرد و گیاه گل و برگ نمی‌رویاند، به آن کود ندهید چرا که سبب فشار به گیاه شده و آن را ضعیف می‌کند و باعث رویش نابهنگام برگ‌ها و ریشه‌ها می‌شود. برای کوددهی باید از کودهای محلول که تمام عناصر مورد نیاز گیاه شامل سه عنصر اصلی ازت، فسفر و پتاس و دوازده عنصر فرعی نظیر روی، آهن، مولیبدن، مس، بُر و… می‌باشند استفاده کرد. این کود‌ها، هرماه یک بار یا از طریق خاک یا روی برگ‌ها اسپری می‌شود. (طبق دستور روی جعبه کود) کمتر از مقدار توصیه شده در روی جعبۀ کود اشکالی ندارد ولی بیشتر از مقدار توصیه شده باعث مرگ گیاه می‌گردد.




خاک گلدان




بهترین ترکیب برای خاک گلدان گیاهان آپارتمانی به طور اعم، شامل یک قسمت ماسه و دو قسمت خاک برگ یا پیت موس می‌باشد. ولی برای قلمه زدن یا تکثیر از ترکیب دو قسمت ماسه و یک قسمت خاک برگ یا پی موس استفاده می‌گردد.




هنگامی که از خاک برگ برای تعویض خاک گلدان استفاده می‌نمایید نکتۀ مهم این است که نباید خاک را بسیار فشار داد. فشردگی زیاد خاک برگ سبب می‌شود که خاک برگ‌ها به هم بچسبند و از ورود هوا و تنفس ریشه، که برای رشد گیاه بسیار مهم و ضروری است، جلوگیری نماید.




در صورت امکان برای قلمه‌زنی می‌توان به جای ماسه از ترکیبات معدنی پرلایت و دانۀ ریز لیکا (پوکۀ صنعتی ریز) هم استفاده نمود.




تعویض گلدان




تعویض گلدان به سه دلیل انجام می‌شود: خالی شدن خاک گلدان از مواد غذایی و رشد زیاد ریشه‌ها. به همین خاطر نشانۀ تعویض گلدان، ظهور علائم کمبود مواد غذایی است و یا خروج ریشه‌ها از سوراخ زهکش ته گلدان و یا متورم شدن ریشه آنان در سطح خاک گلدان و یا به صورت مارپیچ در ته خاک گلدان جمع شده باشد.




توجه: در مورد گیاهان کند رشد و گیاهانی که گلدان بزرگ دارند می‌توان به جای تعویض گلدان، چند سانتی‌متر از خاک سطحی گلدان را با خاک جدید تعویض نمود. بهترین زمان تعویض گلدان در صورت نیاز نیمۀ دوم اسفند بعد از گرم شدن هوا در محیطی سربسته می‌باشد. گلدان جدید بایستی فقط یک سایز از گلدان قبلی بزرگ‌تر باشد. زیرا اکثر گیاهان آپارتمانی در گلدانی که به نظر شما کوچک می‌آیند بهتر رشد می‌کنند.




تمیز کردن و براق نمودن برگ‌ها




گرد و غبار به طرق مختلفی دشمن برگ‌ها و گیاهان می‌باشند. گرد و غبار، زیبایی و درخشندگی برگ‌ها را از بین می‌برد و نیز روزنه‌ها و منافذ گیاه را می‌پوشاند. بنابراین گیاه نمی‌تواند به طور کامل تنفس کند. گرد و غبار لایه‌ای روی برگ تشکیل می‌دهد که جلوی جذب مؤثر نور آفتاب را می‌گیرد. گرد و غبار مخصوصاً در مناطق صنعتی و در شهرهای بزرگ، حاوی مواد صنعتی و شیمیایی بوده و برای گیاه زیان‌آور می‌باشد.




بنابراین برگ‌ها باید به طور مرتب به طریقی که ذکر می‌شود تمیز شوند. این عمل با اسپری کردن آب یا پاک کردن برگ‌ها توسط یک اسفنج تمیز انجام می‌شود.




هرگز برگ‌های جوان و تازه روییده را تمیز نکنید چرا که بسیار لطیف بوده و خیلی سریع زخمی می‌شوند. در مواقعی که برگ‌ها بسیار کثیف هستند می‌باید که اول با دستمالی نرم خاک‌ها را گرفته سپس برگ‌ها شست‌وشو شوند. اگر این کار قبل از شست‌وشوی برگ‌ها انجام نپذیرد ممکن است که شستن برگ‌ها ایجاد لایه‌ای از گِل چسبنده روی برگ نمایند که به مراتب بد‌تر از حالت اول برگ‌ها گردیده و باعث مسدود شدن منافذ برگ‌ها و در نتیجه مرگ گیاه می‌گردد.




در مورد کاکتوس‌ها و گیاهانی که برگ‌هایشان به آب حساس است (مثل بنفشه آفریقایی و سرخس) از اسپری آب روی برگ‌ها خودداری کرده و با بُرس یا قلم موی نرم مرطوب، خاک آن‌ها را بزدایید.

[ad_2]

لینک منبع

هواپیماهای نظامی در سال ۲۰۴۰

[ad_1]

هواپیماهای نظامی در سال ۲۰۴۰

آیندهٔ تکنولوژی هوافضا می تواند به جایی برسد که هواپیماهای بدون سرنشین, خودشان را در حین پرواز تعمیر کنند, برای گسترش حوزهٔ مأموریت به هواپیماهای کوچک تر تبدیل شوند و یا موشک ها را با انرژی هدایت شونده در حین پرواز هدف قرار دهند


آیندهٔ تکنولوژی هوافضا می‌تواند به‌جایی برسد که هواپیماهای بدون سرنشین، خودشان را در حین پرواز تعمیر کنند، برای گسترش حوزهٔ مأموریت به هواپیماهای کوچک‌تر تبدیل شوند و یا موشک‌ها را با انرژی هدایت‌شونده در حین پرواز هدف قرار دهند.




سرعت پیشرفت تکنولوژی آن‌قدر زیاد است که هیچ‌کسی نمی‌تواند بگوید دقیقاً در چندین سال آینده چه پیشرفت‌هایی در روبروی ما خواهد بود ولی شرکت BAE که یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های صنایع دفاعی در دنیا است از برخی احتمالات صنعت هواپیما در سال ۲۰۴۰ سخن می‌گوید.








BAE Systems تنها در سال ۲۰۱۳ مبلغ ۱۱۷ میلیون یورو درزمینهٔ تحقیق و توسعه سرمایه‌گذاری کرده با اطمینان از تکنولوژی‌هایی سخن می‌گوید که احتمالاً در آینده شاهد آن‌ها خواهیم بود.




چاپگرهای سه‌بعدی هم‌اکنون با سرعت زیادی در حال پیشرفت هستند و شرکت BAE Systems‌ ادعا می‌کند این چاپگرها در سال ۲۰۴۰ به جایگاهی می‌رسند که می‌توانند هواپیماهای کوچک بدون سرنشین درست کنند.




محققین BAE ادعا می‌کنند هواپیماهای بدون سرنشین کوچک را می‌توان به‌وسیلهٔ چاپگرهای سه‌بعدی پیشرفته که بر روی هواپیما سوار می‌شوند، لایهٔ افزودنی و مونتاژ به‌وسیلهٔ روبات ساخت.




نوعی از این هواپیماها با پره‌های بزرگی که بر روی بال‌هایشان دارند می‌توانند شهروندان یا سربازان نظامی را از شرایط خطرناک نجات دهند. از این تکنولوژی می‌توان برای ساخت هواپیماهای مناسب برای تجسس طولانی‌مدت و یا تجسس استقامتی نیز استفاده کرد.






«گروه ضربت انطباق پذیر فوق‌العاده» نامی است که برای تکنولوژی هواپیمای جنگی سال ۲۰۴۰ انتخاب‌شده است. با این تکنولوژی یک هواپیمای پیشتاز می‌تواند در هر سناریوی نامعلومی وارد شود و هر آنچه برای انجام آن مأموریت بر اساس شرایط موجود نیاز دارد سریعاً بسازد.




این هواپیماها می‌توانند در صورت افتادن در محدودهٔ دشمن بوردهای الکترونیکی خودشان را آب کنند و یا به صورتی فرود بیایند که بشود بعداً از آن‌ها استفاده کرد.




Nick Colosimo یکی از کارشناسان و مدیران BAE Systems می‌گوید: البته ما نمی‌دانیم دقیقاً چه تکنولوژی‌هایی در سال ۲۰۴۰ وارد صنایع هواپیمایی خواهند شد ولی خیلی عالی است اگر بتوانیم یک تصویر کلی ازآنچه ممکن است پیشرفت تکنولوژی‌های کنونی برایمان در آینده به ارمغان بیاورد برای مردم ترسیم کنیم.




او همچنین ابراز داشت: BAE Systems دارای میراث غنی درزمینهٔ تحقیق و توسعه است. تیم ما دارای پیشینهٔ چندین دهه کار تحقیق و توسعه توسط هزاران دانشمند و مهندس است.




هواپیمای بدون سرنشین که گفته شد تنها یکی از ۴ تکنولوژی است که BAE پیش‌بینی می‌کند در سال ۲۰۴۰ یا حتی زودتر در صنایع هواپیمایی بکار گرفته شود.




دیگر تکنولوژی که ممکن است در سال‌های آینده شاهد آن باشیم Survivor نام دارد و به قطعات هواپیما قابلیت می‌دهد که خودشان را تعمیر کنند.






بر اساس صحبت‌های سخنگوی BAE پروژهٔ Survivor شامل نوعی سیال چسب مانند است که به جت‌ها اجازه می‌دهد اگر در حین پرواز آسیب ببینند، خودشان را تعمیر کنند. این استفادهٔ پیشرفته از مواد باعث به وجود آمدن هواپیماهای جان‌سختی می‌شود که می‌توانند در خطرناک‌ترین سناریوها مأموریت‌های حیاتی انجام دهند.




Transformer دیگر تکنولوژی احتمالی هواپیماها در سال ۲۰۴۰ است. Transformer نوعی هواپیمای برد بلند است که با ورود به مقصد به چند هواپیمای کوچک‌تر تبدیل می‌شود.








BAE هواپیمای Transformer را این‌گونه توصیف می‌کند: یک سیستم انعطاف‌پذیر هواپیمایی که چند جت کوچک‌تر را برای پرواز بهتر باهم ترکیب می‌کند و می‌تواند آن‌ها را از هم جدا کند تا با هر شرایطی هماهنگ شوند.




وقتی Transformer به مقصد رسید می‌تواند از هم جدا شود و برای انجام مأموریت‌های متنوعی به کار گرفته شود. می‌تواند در صورت تهدید شدن حمله کند، از مواضع دشمن تجسس بکند و یا حتی تدارکات به نیروها برساند.




دیگر تکنولوژی آیندهٔ صنایع هوایی، سلاح‌های انرژی هدایت‌شونده (DES) هستند. این سلاح‌ها می‌توانند با سرعت نور به موشک‌ها حمله کنند و آن‌ها را در هوا نابود سازند، قبل از اینکه باعث آسیب‌های جانی و مالی در زمین بشوند.








کارشناسان BAE ادعا می‌کنند سلاح‌های انرژی هدایت‌شونده می‌توانند با اشعه‌های متمرکز انرژی به تهدیدهای هوایی حمله کنند و نیروهای زمینی را از خطر موشک‌ها و خمپاره‌ها ایمن سازند. این تکنولوژی می‌تواند در آینده در هواپیماها بکار گرفته شود. بدین‌صورت جت‌هایی که با سرعت زیادی حرکت می‌کنند می‌توانند موشک‌ها را در هوا با دقت هدف بگیرند.

[ad_2]

لینک منبع

۶ نکته طلایی درباره نگهداری از بامبو

[ad_1]

۶ نکته طلایی درباره نگهداری از بامبو

وقتی نفس می کشید, بدن تان اکسیژن دریافت کرده و البته دی اکسیدکربن آزاد می کند حالا موضوع این است در این پروسه فتوسنتزی ,گیاهان دی اکسیدکربن را جذب و البته اکسیژن را آزاد می کنند


وقتی نفس می‌کشید، بدن‌تان اکسیژن دریافت کرده و البته دی‌اکسیدکربن آزاد می‌کند. حالا موضوع این است در این پروسه فتوسنتزی ،گیاهان دی‌اکسیدکربن را جذب و البته اکسیژن را آزاد می‌کنند. چنین تقابل معکوسی است که از انسان و گیاهان دوستانی طبیعی می‌سازد. حالا درک موضوع بسیار ساده است. با اضافه کردن گل و گیاه به فضای داخلی خانه مقدار اکسیژنی را که تنفس می‌کنید بیشتر خواهید کرد. خوشبختانه نگهداری از گل و گیاه در فضای داخلی خانه‌ها این روزها بیش از گذشته باب شده که گیاه بامبو در میان این گیاهان ازجمله محبوب‌ترین‌هاست. مراقبت از این نوع گیاه ویژگی‌های خاص خود را دارد که شاید از برخی آنها مطلع باشید اما امکان دارد درباره بعضی دیگر اطلاعی نداشته باشید. در این مطلب برای اینکه از بامبوی محبوب‌تان به نحو احسن مراقبت کنید شما را راهنمایی می‌کنیم.




۱. وقتی بامبو به خانه‌تان می‌آید




بامبو می‌تواند برای کسانی‌که تا به حال اقدام به نگهداری از گل و گیاه نکرده‌اند اولین و ساده‌ترین پیشنهاد باشد. دلیلش هم واضح است. نگهداری از این گیاه بسیار بی‌دردسر خواهد بود. وقتی بامبو را به خانه می‌آورید اگر همه شرایط را برای نگهداری صحیح آن درنظر بگیرید مطمئن باشید این گیاه مهمان چندین ساله خانه‌تان خواهد بود و حتی طول آن به حدود یک متر هم خواهد رسید. اولین نکته برای نگهداری بامبو آبی است که بناست گیاه شما در آن قرار بگیرد. هرگز فراموش نکنید که این آب باید بدون کلر باشد. پس از قبل آب را داخل ظرفی ریخته و کناری بگذارید تا کلر آن از بین برود و بعد گیاه بامبو را داخل آن بگذارید. برای نگهداری از بامبو گلدانی شیشه‌ای تهیه کنید طوری که بتوانید ریشه‌های گیاه را به وضوح ببینید. اینها اولین اقدامات بعد از خرید این گیاه و ورود آن به فضای خانه‌تان هستند.






۲. نور مستقیم ممنوع




هرگز گیاه بامبو را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید. در صورت چنین اتفاقی احتمال آسیب دیدگی گیاه شما به‌خصوص بر اثر نور گرم خورشید در روزهای تابستان بسیار زیاد است. البته این بدان معنا نیست که گیاه شما باید در فضای تاریکی قرار بگیرد چراکه چنین وضعیتی هم برای آن زیان‌آور است. نکته اینجاست که گیاه بامبو باید در معرض نور غیرمستقیم قرار داشته باشد، یعنی نوری که از پشت پنجره و پرده تابیده و شدت و ضرر آن به این طریق فیلتر شده باشد، بنابراین نور مناسب برای گیاه بامبو ، نور غیرمستقیم است.




۳. مناسب‌ترین دما کدام است؟




دمای هوایی که قرار است گیاه بامبوی شما در آن نگهداری شود، باید چیزی بین ۱۷ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد باشد؛ دمایی که نه خیلی سرد است و نه خیلی گرم. اگرچه بامبو‌ها اصولا گیاهانی سازگار با دمای پیرامون خود هستند و این قابلیت را دارند که در صورت بالا و پایین شدن دمای هوا وضعیت خود را با شرایط جدید تطبیق دهند اما اگر واقعا می‌خواهید بامبوی شما آن‌طور که باید و شاید رشد کند و به ارتفاع یک متری برسد بد نیست در اتاقی که بامبو را در آن نگهداری می‌کنید یک دماسنج داشته باشید تا بتوانید دمای هوای اتاق را بین میزانی که ذکر شد، حفظ کنید. دراین‌صورت است که می‌توانید توقع داشته باشید گیاه شما درست و حسابی رشد کند.




۴. ماه به ماه آب را عوض کنید




همان‌طور که پیش‌تر عنوان شد آبی که قرار است بامبو داخل آن قرار بگیرد باید فاقد کلر باشد، بنابراین هر بار که از میزان آب بامبو کاسته می‌شود یک لیوان آب که کلر آن ته‌نشین شده و دمای آن با محیط هماهنگ شده را به ظرف بامبو اضافه کنید. این همان کاری است که برای نگهداری بامبو در داخل آب ضروری خواهد بود. نکته مهم تعویض دست‌کم ماهی یک‌بار آبی است که گیاه بامبوی شما در آن قرار گرفته است. اگر این آب تعویض نشود احتمال اینکه آب زرد و کثیف شود و نمای ظاهری آن را خراب کند بسیار زیاد است. مشکل دیگری که در صورت تعویض نشدن به موقع آب بامبو پیش می‌آید بوی بدی است که آب بر اثر مرور زمان به خود می‌گیرد.




۵. چه بامبویی بخرید، چه بامبویی نخرید…




اگر قصد دارید برای اولین‌بار گیاه بامبو را خریداری کنید باید نکات کلیدی را بدانید تا بتوانید گیاه سالمی را انتخاب کرده و به خانه‌تان بیاورید. اول از همه اینکه به ساقه گیاه بامبو دقت کنید. اگر انتهای آن قهوه‌ای رنگ شده بود، بدانید که گیاه سالم نیست و از خرید آن صرف‌نظر کنید. دوم اینکه باید گیاه بامبو را بو کنید. تشخیص بوی بد کار بسیار ساده‌ای است بنابراین اگر بوی بدی از بامبو به مشام شما رسید هرقدر هم که ظاهرش سالم باشد از خرید آن انصراف بدهید و دنبال بامبویی باشید که بوی بد ندهد. از خرید بامبوی بدون ریشه خودداری کنید و حتما گیاهی را انتخاب کنید که ریشه آن کاملا مشخص باشد. یکی از مهم‌ترین نکات در خرید بامبوی سالم رنگ ساقه آن است. ساقه گیاه بامبو باید سبز باشد و اگر این سبزی به سفیدی بزند یعنی گیاهی که پیش‌روی شماست سالم نیست و باید بامبویی را انتخاب کنید که سبزی ساقه‌اش گواهی باشد بر سلامت آن.




۶. چگونه قلمه بزنیم؟




اگر به تکثیر این گیاه محبوب در فضای خانه‌تان علاقه‌مند هستید کار سختی پیش‌روی شما نیست و فقط کافی است به طریق قلمه‌زنی ساقه‌ای عمل کنید. به این ترتیب که از زیر برآمدگی روی ساقه با وسیله تیزی مثل چاقو قلمه را جدا کنید و بعد آن را داخل آب قرار دهید تا ریشه بدهد. فصل تابستان بهترین زمان ممکن برای قلمه زدن گیاه بامبو است. در ضمن فراموش نکنید قسمت بریده شده گیاه اصلی را با زغال پودر شده مسدود کنید تا راهی برای خروج شیره آن وجود نداشته باشد. به همین سادگی.

[ad_2]

لینک منبع

راهکار کاهش مصرف آب، برق و خطرات سیگار

[ad_1]

راهکار کاهش مصرف آب, برق و خطرات سیگار

دولت برای کاهش مصرف آب و برق و کاهش خطرات سلامتی سیگار, باید هزینه خرج کند


صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در اقدامی تحسین برانگیز اقدام به پیام های تبلیغاتی گسترده در زمینه هشدار برای مصرف بی رویه ی برق و آب در پیش رو داشت و دارد. در همین میان از هشدار افزایش میزان مصرف سیگار در بین نوجوانان و جوانان هشدارهای لازم را با هر ترفنمدی از جمله گفتگوهای بازیگران و افراد سرشناس دولتی، تبلیغات می کند. این یک کار بسیار پسندیده برای صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است.


اما، بحث اصلی ما روی این موضوع است که :


۱- دولت برای کاهش مصرف بی رویه برق و آب چه کرده است؟!


۲- دولت برای کاهش استعمال دخانیت چه کرده است؟!


۳- آیا اکتفا کردن به تبلیغات تنها کافی است؟!


به دلیل رشد بیش از حد جمعیت و به دلیل بحران های اقتصادی جهانی و تجریم های کشور ما توسط سردمداران کفر و ظلم و فساد، ما با بحران اقتصادی روبه رو هستیم که این بحران و تحریم ها سبب شده است که منابع اشتغال زایی به شدت کاهش پیدا کنند و در مقابل به دلیل افزایش قیمت ارزها و سایر مواد اولیه ضروری اجناس هم گرانتر شوند و مردم دست رسی به منبع مالی برای رونق اقتصاد خود و خانواده نداشته باشند. با افزایش قیمت ها و اختصاص یارانه های نقدی به مردم برای کاهش فشار افزایش قیمت ها، مردم تا حدودی دربرابر این ناملایمات تحمل پذیرتر شده اند.


در بین تبلیغاتی که صدا و سیمای جمهوری اسلامی برای کاهش مصرف برق داشتند، بیان کرده اند که مصرف برق در ایران ۳۰ درصد و در جهان ۱۰ درصد است. آیا صدا و سیما خبر از این ندارد که نوشیدنی کشورهای غیر مسلمان که بیشترین آمار جهان را دارند، نوشیدنی ها الکلی و مشروبات است؟! شاید دلیل اینکه مصرف آب در ایران که کشور مسلمانی است، بالا باشد.


اما راه حل های برای کاهش مصرف برق و آب و همچنین برای کاهش استعمال دخانیات در کشور هست که دولت برای اینکه به این مقصود برسد، باید هزینه خرج کند.


راهکار کاهش مصرف آب :


همان طور که می دانید برای کاهش مصرف آب باید ریشه ای عمل شود. منظور من این است که ببینیم مردم در چه زمینه ای آب زیاد مصرف می کنند. اگر به دقت در خانواده ها توجه کنید، بیشتر مصرف آب خانواده ها در زمینه ی شست و شوی می باشد و همچنین برای مصارف استحمام و استفاده در کولرهای آبی. و اگر یادتان باشد، در زمان قدیم و حتی همین امروز، مردم برای شست و شوی و استحمام از آب رودخنه ها بهره می برند.


دولت بودجه های کلانی برای به دست آوردن بهترین آب برای مصرف مردم خرج می کند، اما به فکر ساده ترین راه برای کاهش مصرف آب نیست.


همان طور که گفتم، پاشنه آشیل مصرف بی رویه آب، شست و شوی است. اگر دولت اقدام گسترده ای برای تفکیک آب آشامیدنی و آب شست و شوی مردم اجرا کند، بدون شک آب مصرفی آشامیدنی هیچ وقت با کمبود مواجهه نمی شود.


مطابق با این راهکار و پیشنهاد، دولت برای کاهش مصرف آب آشامیدنی باید برای شست و شوی های مردم آب جداگانه ای درنظر بگیرد و تمام تلاش خود را برای کشیدن دومین لوله ی آب به خانه های مردم اجرا کند.


این لوله ی دوم آب، لوله ی مخصوص آب شست و شوی می باشد که از بهترین و پاکترین رودخانه ها به خانه ی مردم می آید.


اگر دولت این طرح را اجرا کند، و در بین مردم فرهنگ سازی کند که از لوله آب شست و شوی فقط برای شست و شوی و مصارف کولرهای آبی استفاده کنند و از آب آشامیدنی فقط برای آشامیدن و درست کردن غذا و چای و … استفاده کنند، بدون شک با افزایش منابع آب زیر زمینی آشامیدنی مواجهه خواهیم شد.


به لطف خداوند رودخانه های پایان ناپذیر هستند.


راهکار کاهش مصرف برق :


امروزه به دلیل افزایش دمای کره ی زمین، بالاخص در تابستان ها، مردم بیشتر اقدام به استفاده از وسایل خنک کننده ی برقی دارند و همین عامل سبب افزایش برق مصرفی در سطح کشور شده است.


اما راهکار چیست؟!


جای بسی تعجب و شگفتی است که تکنسین ها ی برق و متخصیصین برق همه به این امر واقف هستند که انواع مختلف سخت افزارهایی وجود دارند که سبب کاهش و یا افزایش برق می شوند و هیچ ترفندی برای اجرای کاهش مصرف برق در انی زمینه ندارند.


و جای بسی تعجب و شگفتی است که دولت برای کاهش مصرف برق، اقدام به فراهم آوردن وسایل تولید برق برای خانه های مردم نمی کند. وسایلی از قبیل استفاده از شبکه های انرژی خورشیدی و بادی.


شاید اگر متخصصین و تکنسین ها برق کشور ما فکرهایشان روی سخت افزارهای کاهنده و افزاینده برق بکنند، شاید اصلاً دیگر نیازی به کابل های فشار قوی که گاهی جان مردم را هم می گیرد، نداشته باشیم.


بدون شک راهی هست که با کمترین میزان ولتاژی و ولتی و اهمی به وسیله ی سخت افزارهای کاهنده و افزاینده ی برق، بتوان برق را به خانه ها و شرکت ها رسانید و از مصرف بی رویه ی برق جلوگیری کرد. به این صورت که متخصصین و تکنسین ها به جای اینکه طرفندهای خاصی که دولت از آنها خبر ندارد را در برخی خانه ها برای کاهش مصرف برق انجام می دهند، همین طرفندها را در سطح کشور انجام بدهند تا مصرف برق در کشور کاهش یابد.


در این شیوه ها با احداث ایستگاه ها مختلف کاهنده و افزاینده برق، می توان برق را با کمترین ولتاژ و ولت و اهم به کارخانه ها و خانه ها رسانید و حتی در خود کاخانه ها و خانه ها هم چنین سخت افزارهایی مانند ترانس های کاهنده و افزاینده ی برق استفاده کرد.


من اطلاعات دقیق ندارم اما دولت می تواند به واسطه ی گروه متخصصین و تکنسین های برق به این منظور دست یابد تا رویای کاهش مصرف برق در کشورمان تحقق یابد.


اما چیزی که فراموش شده است، دولت باید دسترسی خانه ها به انرژی خورشیدی را در اولویت برنامه ها خود قرار دهد و با تولید فراوان این تکنولوژی و هزینه ی پایین آن، این صنعت را در اختیار خانواده قرار دهد تا بتوانند با انرژی خورشیدی برق خانه ها را تأمین کنند و از مصرف سرسام آور برق جلوگیری شود.


راهکار کاهش مصرف سیگار :


دولت از طریق صدا و سیما اقدام به هشدار برای مصرف نکردن سیگار داشته است و دارد. این امر بسیار پسندیده ای است اما آیا راهکارهای بهتری نیست؟! و فقط به تبلیغ اکتفا می کنند؟! چرا دولت جلوی ساخت سیگار را نمی گیرد؟! چرا کارخانه های تولید سیگار را متوقف نمی کند؟! اگر واقعاً دولت به فکر کاهش مصرف سیگار است، اقدام به تعطیلی کارخانه های سیگار کند.


اما راهکاری هم هست که دولت می تواند به خارخانه های سیگار فروشی هشدار دهد که برای جلوگیری از خطرات سیگار، فیلتر سیگارها را دوبرابر کنند. نه اینکه سیگارها را باریک تر کنند. نه اینکه روی جعبه ی سیگارها تبلیغ هشدار برای سلامتی بزنند.


من خودم یک سیگاری هستم و میفهمم که سیگار باید به چه شکلی باشد که کمترین خطر را برای سلامتی داشته باشد و یک راه اساسی آن این است که : حال که دولت قادر به جلوگیری از تعطیلی کارخانه های سیگار سازی و واردات سیگار نیست، می تواند با اقدام به قانون سازی تولید سیگار، سبب کاهش خطرات سلامتی سیگار باشد و تنها راه آن این است که قانونی اخذ کند که سازندگان سیگار باید سیگار را طوری طراحی کنند که فیلتر سیگار بیشتر از مواد کاغذی و تنباکویی آن باشد.


به امید موفقیت در کاهش مصرف برق و آب و کاهش خطرات سلامتی سیگار.


سید احسان راستگو سوق

[ad_2]

لینک منبع

سرمایه گذاری؛ کلید رونق اقتصادی

[ad_1]

سرمایه گذاری کلید رونق اقتصادی

دولت یازدهم در سالی که سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی نام گرفته است, در راستای منویات مقام معظم رهبری و با استفاده از تجربه ها و عبرتهای گذشته در تصمیم گیری های آینده, به دنبال شکوفا کردن اقتصاد است


دولت یازدهم در سالی که سال اقتصاد و فرهنگ با عزم ملی و مدیریت جهادی نام گرفته است، در راستای منویات مقام معظم رهبری و با استفاده از تجربه ها و عبرتهای گذشته در تصمیم گیری های آینده، به دنبال شکوفا کردن اقتصاد است. شکوفایی اقتصاد در گرو رونق پویای اقتصاد است. و این یعنی که اقتصاد هم رونق داشته باشد و هم این رونق پویا باشد. اگر رونق اقتصادی ایستا باشد، اقتصاد گرفتار بازی رشد خواهد شد و در کوتاه مدت، اقتصاد رشد خواهد داشت و تولید ناخالص داخلی افزایش خواهد یافت ولی در بلندمدت رشدی حاصل نخواهد شد. چند سالی است که اقتصاد کشور به طور عمده تحت تاثیر تحریم های ظالمانه ای که زیاده خواهان وضع کرده اند، دچار رکود شدیدی شده است. دولت یازدهم از ابتدای روی کار آمدن با دیپلماسی تدبیر و امید سعی در رفع این تحریم ها نمود.


اکنون حاصل این تلاش ها به جایی رسیده است که رئیس دولت با شهامت عنوان می کند: “کاسه تحریم ها شکسته شده و هیچ‌کس و هیچ بندزنی قادر نیست این کاسه شکسته را به حالت اول بازگرداند”. رئیس دولت یازدهم به مشکلات ناشی از تحریم ها نیز صحه می گذارد؛ آنجا که می گوید: “ما امروز در شرایطی هستیم که تولید ما با مشکلاتی مواجه است و حل برخی از این مشکلات وظیفه دولت است. مثلاً ما باید فضای روابط خارجی را فضای مناسبی قرار دهیم تا شما ]تولیدکنندگان[ راحت‌تر مواد اولیه را وارد کنید، تکنولوژی وارد کنید و در زمینه پولی و مالی راحت‌تر تبادل داشته باشید”.


این جملات آینده روشنی را از وضعیت اقتصادی در اذهان ترسیم می کند؛ آینده ای که در آن رونق اقتصادی وجود دارد و معضل بیکاری که امروز دغدغه اصلی جامعه جوان کشور و به ویژه تحصیل کردگان است، کاهش می یابد. تحقق خواسته دولت یعنی خروج از رکود نیازمند تامین نقدینگی و سرمایه لازم برای بخش تولید است. در حال حاضر وضعیت نقدینگی دولت به گونه ای نیست که بتواند به تنهایی به وضعیت تامین سرمایه یا همان سرمایه گذاری سامان دهد. بودجه بندی قطره ای که دولت به ناچار برای طرحهای عمرانی انجام داده و بعضا کفاف هزینه تاخیر و مطالبات قبلی پیمانکار را نمی کند، خود گواه روشنی از وضعیت نقدینگی دولت است.


همچنین بازارها، نهادها و ابزارهای مالی نیز به زعم همه تلاش های دولت، هنوز رشد لازم را نیافته اند تا عصای دست دولت باشند. لذا بکارگیری منابع مختلف تامین اعتبار غیردولتی اعم از داخلی و خارجی برای سرمایه گذاری اجتناب ناپذیر است. دولت می تواند از منابع داخل مانند استفاده از تسهیلات نظام بانکی و انتشار اوراق مشارکت و یا از منابع خارج مانند فاینانس، یوزانس، سرمایه گذاری مستقیم و غیر مستقیم خارجی و معاملات جبرانی استفاده نماید. در سرمایه گذاری داخلی به ویژه آنجا که سرمایه جهت تامین واردات تهیه می شود، دولت باید تا حد امکان نوسانات را از بین ببرد. در زمان دولت دهم که نوسانات نرخ ارز زیاد بود، زیان نابجایی از این نوسانات نصیب بخش تولید شد به طوریکه اکثر تولیدکنندگان به دلیل افزایش یکباره نرخ ارز در تامین مواد اولیه و در نهایت انجام تعهداتشان ناتوان ماندند.


در مقام مقایسه، سرمایه گذاری خارجی نسبت به سرمایه گذاری داخلی این حسن را دارد که علاوه بر رفع کمبود سرمایه، ابزاری مناسب برای دستیابی به تکنولوژی مدرن و استفاده از ماشین آلات و تجهیزات با فناوری جدید است. متقابلا سرمایه گذاری خارجی نسبت به سرمایه گذاری داخلی این عیب را دارد که نسبت به ریسک های موجود حساسیت بیشتری دارد. بنا بر تقسیم بندی انجام شده توسط راهنمای ریسک بین المللی کشورها، هر کشوری با سه گروه ریسک مواجه است: ریسک اقتصادی، ریسک مالی و ریسک سیاسی. به زعم اینکه هر سه دسته ریسک دارای اهمیت می باشند ولی امروزه ریسک سیاسی تاثیر بیشتری بر روی سرمایه گذاری دارد آنهم به دلیل اینکه حتی اگر منافع سرمایه گذار تضمین شود، باز ریسک سیاسی آن را از بین می برد.


از این رو دولت ها و سرمایه گذاران تمایل بیشتری به بررسی این ریسک دارند. آن زمان که توافق ژنو حاصل شده بود و کشورهای غربی گوی رقابت را برای سرمایه گذاری در ایران از یکدیگر می ربودند، مقامات آمریکایی نسبت به سرمایه گذاری در ایران تا قبل از رفع کامل تحریم ها، به اروپائیان هشدار می دادند و با این کار ریسک سیاسی سرمایه گذاری در ایران را به حداکثر می رساندند. در واقع به آنها هشدار می دادند که ممکن است هر آن قواعد بازی تغییر کند. عملا با این هشدار همه مذاکرات در حد حصول به توافق خلاصه شد. حال که زمان رفع تحریم هاست، شایسته است دولت توجه بیشتری نسبت به رفع مشکلات سرمایه گذاری خارجی نماید. مشکلاتی چون بی ثباتی اقتصادی، دیوانسالاری گسترده، مقررات دست و پاگیر و وجود نهادهای موازی همواره بر سر راه سرمایه گذاری خارجی وجود داشته و دارد که این مشکلات قابل رفع است. حتی دولت می تواند به منظور افزایش سرمایه گذاری خارجی، برای رفع مشکلات آنها اولویت قائل شود.


فرصتی که اینک در اختیار اقتصاد ایران است، این است که در سال های تحریم، بازار ایران از دسترس کشورهای خارجی دور مانده و خودِ خارجی ها از این بابت متحمل زیان بیشتری شدند. اکنون که کاسه تحریم ها شکسته شده، کشورهای خارجی به ویژه اروپائیان در سودای سرمایه گذاری در ایران به سر می برند. تحقق سرمایه گذاری آنها هم منوط به این است که بازگشت اصل سرمایه و سود سرمایه تضمین شده باشد یا به عبارتی سرمایه گذاری برایشان جذاب باشد. چنانچه اصل و سود سرمایه گذار تامین نگردد، در اینصورت سرمایه ها به جایی می روند که معنادار باشد. به بیان دیگر جابجایی سرمایه اتفاق می افتد که بسیار ناخوشایند است. اگر دولت بتواند در این سال به تدبیری سرمایه مورد نیاز بخش تولید را فراهم نماید، در اینصورت اقتصاد وارد دوران شکوفایی خواهد شد.


سجاد وجدانیان

[ad_2]

لینک منبع

اقتصاد برزیل و جام جهانی

[ad_1]

اقتصاد برزیل و جام جهانی

بیستمین دوره جام جهانی فوتبال از ۲۲ خرداد ماه در کشور برزیل و در ۱۲ شهر مختلف آغاز شد


بیستمین دوره جام جهانی فوتبال از ۲۲ خرداد ماه در کشور برزیل و در ۱۲ شهر مختلف آغاز شد. تلخترین اتفاق این دوره از مسابقات در ۴ تیر ماه با حذف تیم ملی ایران از گردونه این رقابت ها به وقوع پیوست؛ تیمی که پس از نمایش فوتبال مقاومتی در برابر آرژانتین، امیدواری های زیادی را در دل هواداران ایجاد کرده بود. با پایان مرحله گروهی این رقابت ها و آغاز مرحله حذفی، تب این مسابقات شدیدتر شده است. اگر چه بازیهای جام جهانی با شور وهیجان زیادی دنبال می شود اما قبل از شروع این بازی ها و از سه سال قبل، اعتصابات و اعتراض های زیادی در برزیل به وقوع پیوست که ناشی از نگرانی نسبت به میزان تاثیر برگزاری مسابقات جام جهانی بر اقتصاد برزیل بود. اقتصاد برزیل می تواند از فرصت هایی نظیر جذب حامیان مالی، افزایش تبلیغات جهت معرفی صنایع، پخش بازیهای جام جهانی، فروش بلیت، افزایش تعداد گردشگران و ایجاد فرصت های شغلی از برگزاری این رقابت ها درآمدزایی داشته باشد. این درآمدها می تواند منجر به رشد اقتصادی و ایجاد رونق شود اگر هزینه ها را پوشش دهد. برزیلی ها برای برگزاری جام جهانی هزینه سرسام آور ۱۴ میلیارد دلار را متحمل شده اند که با توجه به هزینه ۴ میلیارد دلاری آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۰ و هزینه ۶ میلیارد دلاری آلمان در سال ۲۰۰۶، هزینه بالایی است. دولت برزیل برای انجام این سرمایه گذاری ها، مجبور به کاهش خدمات عمومی شده است که این نارضایتی هایی را به همراه داشته است. ناراضیان معتقدند که هم بازدهی این سرمایه گذاری ها نامشخص است و هم اینکه اگر این هزینه های نجومی در جهت رفع کاستی های اقتصادی و ایجاد رفاه اقتصادی در زمینه های بهداشت، آموزش، امنیت و حمل و نقل میشد، نتایج بهتری حاصل میشد. اعتصاب کارکنان فرودگاه‌های ریودوژانیرو، اعتصاب رانندگان اتوبوس و کارگران مترو در سائوپائولو از جمله این اعتصابات بود. خواسته اعتصاب کنندگان افزایش دستمزد با توجه به هزینه های گزاف انجام شده بود. در عین حال دیلما روسف، رئیس جمهور برزیل، از هزینه های انجام شده برای برگزاری جام جهانی دفاع می کرد و در مقابل این ادعای مخالفان که برزیل بیش از حد برای بازیهای جام جهانی هزینه کرده است، تأکید می کرد که دولت برزیل از سال ۲۰۱۰ حتی بیش از ۲۰۰ برابر هزینه ای که برای ساخت استادیوم ها صرف کرده، به نظام خدمات درمانی و آموزش اختصاص داده است. آماری که از هزینه های ساخت و بازسازی استادیوم ها وجود دارد نشان می دهد که برزیلی ها ۹۰۰ میلیون دلار برای ساخت استادیوم ناسیونال در برازیلیا و ۵/۳ میلیارد دلار برای ساخت ۶ استادیوم جدید و بازسازی ۶ استادیوم دیگر هزینه کرده اند. اینکه واقعا جام جهانی بر اقتصاد برزیل تاثیر مثبت دارد یا منفی، میان صاحبنظران و تحلیلگران مورد اختلاف است.


استدلال های موافقان


موافقان معتقدند که نباید انتظار داشت وضعیت اقتصادی برزیل با شروع جام جهانی به سرعت تغییر کند به دلیل اینکه جام جهانی علاوه بر سود اقتصادی، به روابط بین المللی و تجاری برزیل نیز کمک خواهد کرد که منافع آن در درازمدت محقق خواهد شد. ضمن اینکه سرمایه گذاری انجام شده، هزینه میزبانی المپیک ۲۰۱۶ را که قرار است در ریودوژانیرو برگزار شود، را نیز کاهش می دهد. همچنین موافقان به نتایج مثبتی که از بابت برگزاری جام های جهانی در ادوار گذشته حاصل شده، اشاره می کنند؛ تبلیغات گسترده در جام های قبلی سبب افزایش سرمایه در کشورهای میزبان شده است به عنوان نمونه برگزاری جام جهانی در آفریقای جنوبی باعث تزریق ۷/۱ میلیارد دلار دارایی‌های خارجی به اقتصاد این کشور شد و این کشور توانست ۳ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار سود بدست آورد، برگزاری جام جهانی در آلمان سبب ایجاد ۵۰ هزار فرصت شغلی در این کشور شد، تنها از محل صنعت گردشگری در آلمان ۴۰۰ میلیون دلار درآمد کسب شد و در کل ۶ میلیارد و یک صد میلیون دلار سود خالص نصیب کشور آلمان شد، در سال ۱۹۹۴ و تحت تاثیر جام جهانی در کالیفرنیای آمریکا بیش از ۱۷۰۰ فرصت و در لوس آنجلس بیش از ۲۱۰۰ فرصت شغلی پاره وقت ایجاد شد، در همان سال صنعت هتلداری با رشد ۱۵ درصدی مواجه شد. علاوه بر این نتایج مثبت، تخمین زده می شود که در این جام جهانی ۷/۳ میلیون نفر از ۶۴ مسابقه بازدید نمایند و هر گردشگر به طور متوسط حدود ۲۵۰۰ دلار در طی مدت اقامتش هزینه کند. ضمن اینکه وزارت گردشگری برزیل نیز طی پژوهشی اعلام نموده که هزینه های تخمینی گردشگری شامل انجام معاملات مالی غیر مستقیمی که بازدیدکنندگان انجام می دهند، نمی باشد، فقط از طریق ساخت و نوسازی ورزشگاهها و اماکن برگزاری جام‌جهانی فوتبال، بیش از ۳ میلیون موقعیت شغلی در سطح برزیل ایجاد شده است.


و اما مخالفان


مخالفان اظهار می کنند که اگر چه دولت برزیل مدعی است که تنها حدود ۲ درصد از رشد ناخالص ملی این کشور را خرج ایجاد زیرساخت ها نموده ولی این رقم در حدود نصف حد متوسط درآمدها در برزیل است که از این لحاظ رقم بالایی است. علاوه بر این به زعم تخمین درآمد ۲۵۰۰ دلاری از هر گردشگر، برای هر یک از این بازدیدکننده ها به طور میانگین ۱۸ هزار دلار هزینه شده است و این مقرون به صرفه بودن سرمایه گذاری ها را در هاله ای از ابهام قرار می دهد. همچنین مخالفان به نتایج منفی حاصل از برگزاری این مسابقات در ادوار گذشته نیز استناد می کنند؛ از جمله اینکه الزاما همه مسابقات بین المللی برگزار شده منجر به سودآوری برای کشور میزبان نشده است مثلا یونان پس از المپیک سال ۲۰۰۴ با مشکلات بسیار اقتصادی مواجه شد. فقط به عنوان یک نمونه ساخت صدها طرح ساختمانی و عمرانی ویژه المپیک نه‌تنها تاثیری در اقتصاد ضعیف این کشور نداشت بلکه اماکن متعدد ورزشی در این کشور به ‌جا ‌مانده از المپیک آتن اکنون به صورت متروک و با زمین‌های پوشیده از علف‌های هرز و زباله‌های شهری درآمده است. یا نمونه ای دیگر ژاپن برای جام جهانی ۲۰۰۲ اقدام به تاسیس ۱۰ ورزشگاه جدید نمود که پس از پایان جام، ۸ ورزشگاه بدون استفاده ماند و این به معنای به هدر رفتن سرمایه گذاری های انجام شده است. و در نهایت اینکه تماشای بازی های فوتبال، بازدهی صنایع را پائین می آورد. در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، شرکت های انگلیسی از این بابت ۱۶۰ میلیون دلار خسارت دیدند.


حرف حساب


برای قضاوت در خصوص اثرات جام جهانی بر اقتصاد برزیل باید به انتظار نشست. گذشت زمان بهترین قاضی برای قضاوت است. ولی آنچه مسلم است اگر در اقتصاد نوظهور برزیل، نهادهای درون زا وجود نداشته باشد و فاقد ساختاری پویا باشد، سرمایه گذاری های انجام شده حتی اگر در بهترین حالت منجر به رشد اقتصادی شوند، باز این رشد دائمی نیست.


سجاد وجدانیان

[ad_2]

لینک منبع

این تابلوی هنری کوچک

[ad_1]

این تابلوی هنری کوچک

شاید مدت هاست که پاکتی با تمبری زیبا از مامور پست دریافت نکرده باشیم, چون مدت هاست این آثار هنری جای خود را به نقش های تک رنگی به نام نقش تمبر داده اند که فقط بیانگر پرداخت هزینه ارسال بسته پستی شماست, اما این تحول نه چندان مثبت هرگز جایگاه واقعی تمبر به عنوان سفیری فرهنگی و تاریخی را از میان نبرده است


شاید مدت‌هاست که پاکتی با تمبری زیبا از مامور پست دریافت نکرده باشیم، چون مدت‌هاست این آثار هنری جای خود را به نقش‌های تک‌رنگی به نام نقش تمبر داده‌اند که فقط بیانگر پرداخت هزینه ارسال بسته پستی شماست، اما این تحول نه‌چندان مثبت هرگز جایگاه واقعی تمبر به‌عنوان سفیری فرهنگی و تاریخی را از میان نبرده است.




به عقیده کارشناسان و دست اندرکاران فرهنگی، تمبر، این اثر هنری کوچک حامل پیامی بزرگ و عمیق از مبدا خود یا همان کشور منتشرکننده اش به دیگران است، به گونه ای که این اثر هنری کوچک می تواند با کارکردی جهانی منتقل کننده آداب، سنن و فرهنگ و تمدن کشوری به دیگر نقاط جهان باشد.




به عقیده محمد مهروان، یکی از اولین طراحان تمبر در ایران، با یک نگاه به این قاب کوچک هنری می توان دریافت که تا چه حد بار فکری، عاطفی و سرمایه اندیشه و احساس همراه آن به دیگر نقاط جهان منتقل می شود و فارغ از ارزش مادی این تکه کاغذ که در دورانی از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده، باید به بعد معنوی و ماندگاری آن در دوران دیگر توجه داشت.




تمبر چیست؟




تمبر پستی مدرکی است به صورت چاپی که بیانگر پرداخت مبلغی به اداره پست جهت ارسال مرسوله ای از نقطه ای به نقطه دیگر جهان است. این رسید معمولا به صورت چهارگوشی از کاغذ با گوشه های دندانه دار منتشر می شود که برای باقی ماندنش از مبدا تا مقصد روی مرسوله پشت آن را به چسبی مخصوص آغشته می کنند.




تاریخچه تمبر در ایران




به روایت تاریخ در سال ۱۲۸۲ شمسی هیاتی از ایران رهسپار پاریس شد تا پس از مذاکره با مقامات پست فرانسه سفارش تولید و انتشار اولین تمبر پستی ایران را بدهد. این هیات پس از مذاکره با یکی از طراحان مطرح فرانسوی، طرحی را که منقش به شیر و خورشید بود، به عنوان اولین طرح تمبر پستی ایران تائید و سفارش چاپ آن را داد که در نهایت اولین سری از تمبر های یاد شده معروف به سری باقری در سال ۱۲۸۵ شمسی تحویل اداره پست کشورمان شد و تا سال ۱۲۹۶ شمسی از همان سری تمبرها برای ارسال مرسوله ها استفاده شد، اما در نهایت توزیع این سری از تمبرها در سال ۱۲۹۶ شمسی با پیوستن ایران به اتحادیه جهانی پست از انحصار دفاتر پستی خارج شد.




این در حالی است که چون انتشار تمبر در انحصار دولت است، بدون تردید انتخاب موضوع و سوژه تصاویر روی آنها نیز از سوی دولت صورت می گیرد. بنابراین پیام و تصویر منتشر شده روی تمبر ها به نوعی، دیدگاه و مدیریت دولت منتشرکننده اش را انتقال می داد و اکثر حکومت ها با توجه به همه گیر بودن استفاده از آن برای ارسال مرسوله های پستی سعی می کردند با استفاده از خاصیت مهم تاثیرگذاری این آثار هنری با استفاده از تصاویر خود به نوعی حاکمیت پهنه کشورشان را تثبیت نمایند و به رخ همسایگان بکشانند.




نخستین تمبر تصویری ایران




اگر اهل تحقیق و تفحص در تاریخچه تمبر ایران هستید یا این که تعدادی از آنها را به عنوان یادگاری نگهداری می کنید، بدون تردید مطلع هستید اولین تمبر تصویری ایران در سال ۱۸۷۶ میلادی توسط رئیس اتریشی پست ایران منتشر شد که حاوی تصویر ناصرالدین شاه بود، اما این پایان کار نبود چون این تمبر در چاپ های بعدی مستقیما روی پاکت پست به سفارش دولت چاپ شد، اما به دلیل استفاده نشدن از این پاکت ها در اداره پست دولت اجازه داد این تمبرها از روی پاکت ها جدا شده و دوباره توسط مردم برای ارسال مرسولات خود مورد استفاده قرار گیرد.




شورایی برای طراحی




طرح چاپ شده روی تمبرها حاوی اطلاعاتی از فرهنگ و تمدن مبدا خود است، لذا اهمیت انتخاب سوژه برای منتشر شدن آن بر هیچ کس پوشیده نیست؛ به همین دلیل در ایران پس از انقلاب برای استفاده بهینه از این کارکرد تمبر شورایی به نام شورای تمبر تشکیل شد.




این شورا براساس مصوبه شماره ۱۶۵۴۲ در تاریخ ۹ / ۵ / ۱۳۶۲ هیات وزیران به منظور سیاستگذاری، برنامه ریزی، بررسی و تصویب تمام امور مربوط به چاپ و انتشار تمبرهای جاری و یادبود پستی تشکیل شد. این شورا اهمیت انتشار تمبر را صدور فرهنگ انقلاب اسلامی و البته تمدن ایران باستان اعلام کرد و استفاده از مناسبت های دینی و تاریخی را در تعیین طرح و انتشار تمبرهای پستی را در اولویت کاری خود قرار داد. در این مصوبه اعضای شورای تمبر این گونه قید شده است:




۱ ـ نماینده تام الاختیار وزارت امور اقتصاد و دارایی




۲ ـ نماینده تام الاختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی




۳ ـ نماینده تام الاختیار وزارت امور خارجه




۴ ـ نماینده تام الاختیار سازمان تبلیغات اسلامی




انواع تمبر




شاید تنوع نقش و نگار و طرح های تمبرهای پستی مانع از این باشد که انواع مختلف آن را بشناسیم، ولی باید بدانیم تمبرها هم انواع مختلف دارند که عبارتند از؛




۱ ـ تمبرهای یادگاری به عنوان تمبری برای مناسبت های خاص که در تعداد محدود منتشر می شوند.




۲ ـ تمبرهای پستی به عنوان پرتیراژترین نوع تمبر و برای مصارف عمومی پست منتشر می شود که این تمبرها بنا به تقاضا ممکن است برای دوره های گوناگون و در تیراژ نامحدود منتشر شود.




۳ ـ تمبرهای خیریه که همان طور که از نامشان پیداست، برای حمایت از موسسه ها یا نهادهای خیریه استفاده می شود. این نوع تمبر هم بدون محدودیت جهت افزایش کمک به آنها بدون محدودیت است و ممکن است در شرایط خاصی با محدودیت ارزش ریالی در تیراژ کم منتشر شود.




۴ ـ تمبر امانات هم نمونه ای دیگر از تابلوهای هنری کوچک است که برای ارسال محموله های پستی از شهری به شهر دیگر روی بسته ها یا قبوض رسید پستی الصاق می شود تا محموله مورد نظر دقیقا به مقصد مشخص شده برسد.




۵ ـ تمبرهای شخصی، براساس روال گذشته شرکت پست که بانی انتشار تمبرها بوده پس از انتشار تمبرهای پستی، تمام لوازم تولید تمبر از قبیل فیلم و زینک آن را از بین می برد، اما مدتی است برای زنده نگهداشتن ارزش تمبرهای گذشته، این امکان به متقاضیان ارائه شده تا بتوانند این تمبرها را در کنار عکس های مورد نظر خودشان که معمولا یکی از اعضای خانواده بوده، منتشر کنند.




جمعه بازار یا کوچه خاطرات




با تمام این توصیف ها اگر علاقه مند به جمع آوری تمبر یا خرید و فروش این تکه کاغذ باارزش هستید، بدون تردید نام ساختمان پست در میدان توپخانه را شنیده اید، البته منظور موزه پست نیست بلکه کوچه پشتی این ساختمان معروف است.




چون روزهای جمعه تا همین چند مدت پیش علاقه مندان و طرفداران تمبر برای خرید و فروش یا معاوضه تمبرهای خود به آن مراجعه می کردند و گروهی هم برای تفریح به آنجا سری می زدند، اما چندی است با دعوت ریاست شورای تمبر ایران برای هویت بخشیدن به این کوچه که خاطرات خرید و فروش می شد، اکثر این علاقه مندان به داخل موزه دعوت شدند و جمعه بازار تمبر را داخل این بنا برگزار می کنند؛ جمعه بازاری که خریداران و فروشندگانش خاص و اهل هنر و فرهنگ هستند.




اولین های تمبر




اولین تمبر چسبدار جهان: اولین تمبر پستی جهان معروف به پنی سیاه از سوی سررولاند هیل (۱۸۷۹ ـ ۱۷۹۵ میلادی) اول ماه می ۱۸۴۰ در انگلستان به چاپ رسید. این تمبر از ۶ می همان سال ارزش پستی پیدا کرد.




اولین نمایشگاه تمبر: اولین نمایشگاه انحصاری تمبر سال ۱۸۷۰ میلادی در شهر در سدن آلمان بر گزار شد.




اولین موزه پستی: اولین موزه پستی جهان معروف به موزه «رایش پست» سال ۱۸۷۲ میلادی از سوی «هاینریش فون استفان» آلمانی بنیانگذاری شد.




اولین حراج تمبر: اولین حراج تمبر جهان، ۲۹ دسامبر ۱۸۶۵ میلادی در هتل دروت پاریس برگزار شد.




کوچک ترین تمبر جهان: تمبر ۱۰ سنتی بولیوار کلمبیا چاپ شده در سال ۱۸۶۳ به ابعاد ۹.۵۵ در ۸ میلی متر، کوچک ترین تمبر دنیا​ست.




بزرگ ترین تمبر جهان: بزرگ ترین تمبر دنیا را چین سال ۱۹۰۵ چاپ کرد. ابعاد این تمبر ۲۱۰ در ۶۵ میلی متر است.




کمترین ارزش اسمی: کمترین ارزش اسمی چاپ شده روی یک تمبر، ۱.۱۰ (یک و ده صدم) سنتی اندونزی فرانسه در سال ۱۹۲۲ است.




بیشترین ارزش اسمی: بیشترین ارزش اسمی چاپ شده روی یک تمبر، ۵۰.۰۰۰.۰۰۰.۰۰۰ مارکی آلمان سال ۱۹۲۳ میلادی و البته به علت تورم بسیار بالای آن سال است.


عماد عزتی

[ad_2]

لینک منبع