۲۰ راهکار برای کمک به زمین

[ad_1]

۲۰ راهکار برای کمک به زمین

راهکارهایی که در این مقاله برای کمک به داشتن زمینی سبزتر آمده است, شاید برای بسیاری از شما تکراری به نظر برسد


راهکارهایی که در این مقاله برای کمک به داشتن زمینی سبزتر آمده است، شاید برای بسیاری از شما تکراری به نظر برسد. ولی یادآوری بعضی از این نکات برای شروع فرهنگ سبز زیستن و نهادینه شدن آن می تواند موثر باشد. تک‌تک انسان‌ها در ساختن زمینی سبزتر و پاک‌تر اهمیت دارند و با رعایت نکاتی بسیار ساده می‌توانند تاثیر عمیقی روی محیط اطراف خود بگذارند.




۱. یک عدد دستمال کاغذی در روز کمتر مصرف کنید. اگر هر فرد فقط در روز یک عدد دستمال کاغذی کمتر مصرف کند، تولید دستمال کاغذی سالانه میلیون ها تن کاهش پیدا می کند و درختان و زمین های بیشتری حفظ می شوند.




۲. شب ها تلویزیون و کامپیوتر و لپ تاپ را از برق بکشید. با خاموش کردن وسایل برقی در شب می توانید ۴۰ وات ساعت هر روز انرژی ذخیره کنید.




۳. زمان دوش خود را کاهش دهید. هر دو دقیقه ای که از زمان دوش خود کم کنید، ۱۰ لیتر آب صرفه جویی می شود. اگر هر کس فقط یک لیتر آب در زمان دوش صرفه جویی کند، میزان آبی که در طول یک سال در کشور صرفه جویی می شود، می تواند مشکل کم آبی کشور را رفع کند.




۴. قبل از استفاده از ماشین ظرفشویی، از شست وشوی ظروف با آب خودداری و ۲۰ لیتر آب صرفه جویی کنید. به علاوه در زمان و انرژی ای که برای گرم کردن آب استفاده می شود نیز صرفه جویی می شود.




۵. لباس های خیس را پهن کنید. برای خشک کردن لباس ها از خشک کن ماشین لباسشویی استفاده نکنید و بگذارید لباس ها با جریان هوا خشک شوند. در این صورت لباس ها عمر بیشتری می کنند و رنگ و اندازه آنها نیز حفظ می شود.




۶. استفاده از هر دو سوی کاغذ. حجم کاغذی که روزانه در ادارات و مراکز دور ریخته می شود، بسیار بالاست. به طور مثال در آمریکا در دفاتر بازرگانی سالانه ۱۱ میلیون تن کاغذ دور ریخته می شود. ساده ترین و سریع ترین راه برای جلوگیری از تولید این حجم زباله، استفاده از دو سوی کاغذ است. دستگاه پرینتر خود را به حالت پرینت دو طرفه تنظیم کنید و پس از پایان کار نیز کاغذها را در سطل زباله های بازیافتی بریزید.




۷. یک بار در هفته گیاهخوار شوید. یک وعده کمتر غذای گوشتی در هفته هم به زمین و هم به رژیم شما کمک می کند. برای تولید گوشت منابع زیادی روی زمین لازم است. بسیاری از مراتع، گیاهان علفی، درختان، آب و… برای تولید و تامین گوشت مورد نیاز انسان ها، هر روز از بین می روند.




۸. شیر آب را هنگام مسواک زدن ببندید. این نکته را قبلا بسیار شنیده اید ولی ممکن است همچنان آن را انجام دهید. با استفاده از یک لیوان آب هنگام مسواک زدن، نزدیک به پنج لیتر آب صرفه جویی می شود.




۹. از وسایل نقلیه بخوبی نگهداری کنید. با نگهداری صحیح از وسایل نقلیه خود، نه تنها عمر وسیله خود را افزایش می دهید، بلکه در مصرف بنزین نیز صرفه جویی می کنید و از تولید آلودگی بیشتر نیز جلوگیری می شود.




۱۰. پوشک بچه را بموقع کنار بگذارید. تا قبل از این که کودک درباره دستشویی رفتن آموزش ببیند، والدین به طور متوسط بین ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ پوشک برای هر کودک تا زمان رشد کافی او استفاده می کنند. فقط کافی است اندکی به مکان دفن این حجم زباله نیز فکر کنید! ولی اگر از پارچه ها، لباس ها یا مواد دوستدار زمین (البته پاکیزه و تائید شده) استفاده کنید، در واقع تصمیمی گرفتید که تاثیر عمیق تری روی زمین خواهد گذاشت؛ هر چند در دنیای امروز کمتر کسی به این راهکار تن می دهد.




۱۱. استفاده از ظروف در پیک نیک. هنگامی که با دوستان خود به طبیعت می روید، فقط با داشتن یک ماژیک می توانید لیوان، بشقاب و قاشق و چنگال خود را مشخص کنید تا جلوی استفاده بیش از حد از ظروف یکبار مصرف گرفته شود.




۱۲. قبل از استفاده از فر گاز، آن را از پیش روشن نکنید. فقط هنگامی که قصد دارید ظرف را در فر بگذارید آن را روشن کنید مگر این که قصد پخت کیک یا نان را داشته باشید. وقتی می خواهید غذای خود را چک کنید، از طریق شیشه گاز نگاه کنید و در فر را باز نکنید.




۱۳. از محل زندگی خود خرید کنید. مقدار آلودگی ای که برای تولید غذا توسط کارخانه ها ایجاد می شود، بسیار زیاد است. برای کاهش میزان آلودگی و گازهای گلخانه ای در صورت امکان از باغ ها و زمین های محلی خرید و از رشد اقتصادی افراد محلی حمایت کنید.




۱۴. بطری های پلاستیکی آب کوچک را با نمونه بزرگ آن جایگزین کنید. بسیاری از بطری های آب بازیافت نمی شوند و هزاران سال در طبیعت می مانند. به جای بطری های آب کوچک در منازل، از تانکرهای آب خانگی که قابل پر شدن هستند، استفاده کنید.




۱۵. شستن خودرو را به کارواش بسپارید. به جای این که در خانه و با مصرف زیاد آب، خودروی خود را بشویید، به کارواش های حرفه ای یا کارواش های سبز مراجعه کنید تا با مصرف حداقل آب خودرویتان را بشویند.




۱۶. به هر بهانه درخت بکارید. کاشتن درخت برای آب و هوا، زمین، زیبایی و… بسیار مفید است. کاشتن درخت برای عزیزان خود می تواند بهترین و مفیدترین هدیه باشد که سود آن تا سال های بعد به همه شهروندان خواهد رسید.




۱۷. چراغ ها را خاموش کنید. هنگامی که از اتاق خارج می شوید چراغ ها را حتما خاموش کنید.




۱۸. به جای کیف و ساک پلاستیکی، از کیف پارچه ای استفاده کنید. کیسه های پلاستیک دشمن طبیعت اند. برای خرید، ساک های پارچه ای که حجم بسیار کمی در کیف می گیرند، قابلیت شست وشو و قیمت ارزان دارند و در دسترس نیز هستند، می توانند بهترین جایگزین برای کیسه های پلاستیکی باشند.




۱۹. به آسانی دور نریزید. قبل از این که وسایل خود را دور بریزید، به این فکر کنید که شاید شخص دیگری به آن احتیاج داشته باشد. آن وسیله را به دست خیریه ها یا شهرداری برسانید.




۲۰. قبض های خود را اینترنتی پرداخت کنید. به جای مراجعه به بانک برای واریز وجه خود یا پرکردن قبض های مختلف، برای خود حساب اینترنتی باز کنید و بدون مصرف هیچ کاغذی فعالیت های مربوط به بانک خود را انجام دهید. در این صورت برای رسیدن به بانک هیچ بنزینی مصرف نمی شود، درختان کمتری قطع می شود و در نتیجه گازهای گلخانه ای و دی اکسیدکربن و همین طور حجم زباله کاهش پیدا می کند.




بهترین راه برای کمک به داشتن زمینی سبزتر، انتشار این راهکارهاست. اگر هر فرد از بین راهکارهای بالا فقط یک قدم کوچک را انتخاب و آن را رعایت کند، می توانیم زمینی بهتر و آینده روشن تری داشته باشیم. همه ما می توانیم در یک تلاش جمعی نقش داشته باشیم. حضور هر یک نفر در این تلاش اهمیت دارد.


شادی توکلی مهر


کارشناس ارشد برنامه ریزی و محیط زیست

[ad_2]

لینک منبع

اکوتوریسم؛‌ پیوند اقتصاد و طبیعت

[ad_1]

اکوتوریسم پیوند اقتصاد و طبیعت

اجرای برنامه های توسعه و مدیریت گردشگری نیازمند ایجاد تسهیلاتی در زمینه پذیرش و ارائه خدمات به گردشگران است


اکوتوریسم به عنوان یکی از صنایع پویا و بانشاط در صحنه‌های اقتصادی، سیاسی اجتماعی و فرهنگی دنیا مطرح است.


فعالیت‌های اکوتوریستی عبارت است از؛ پیاده‌روی، عبور از رودخانه‌های خروشان، سفر به مناطق ییلاقی و جنگلی، سفر به روستاها و مزارع به‌منظور لذت بردن از طبیعت و آشنایی با فرهنگ‌ها، کوهپیمایی، بازدید از غارهای طبیعی، مطالعه پوشش گیاهی و جانوری، تماشای حیوانات و پرندگان، آشنایی با محیط زیست طبیعی. اکوتوریسم، سفری مسوولانه به مناطق طبیعی است که به حفاظت از طبیعت و بهبود زندگی جامعه بومی کمک می‌کند.


واژه اکوتوریسم همواره بار ارزشی دارد و افرادی که این‌گونه سفرها را برمی‌گزینند، اصولا انسان‌هایی با اخلاق هستند که تلاش می‌کنند در سفر خود، برای محیط پیرامون و جامعه میزبان منفعتی داشته باشند. درواقع، در سفرهای اکوتوریستی، انسان خود را برای حضور صحیح در طبیعت آماده می‌سازد.


هنگامی که جامعه بومی با ارزش‌های واقعی طبیعت منطقه خود آشنا باشد و برنامه‌ریزی‌های انجام شده برای منطقه مذکور با درایت و با در نظر گرفتن خواسته‌های کلیه ذی‌نفعان از جمله جامعه میزبان صورت گیرد، مسلما مردم بومی نه تنها نسبت به ارزش‌های طبیعی منطقه خود بی‌تفاوت نخواهند بود، بلکه برای حفاظت از آن تلاش خواهند کرد.


زنجان؛ شهر چهار فصل


تنوع آب و هوایی استان زنجان سبب شده این منطقه چهار فصل بوده و ظرفیت‌های بالایی در زمینه گردشگری طبیعی داشته باشد؛ به گونه‌ای که طارم استان زنجان را هندوستان ایران می‌دانند. اما اردیبهشت، خرداد و تیرماه بهترین ماه‌های مسافرت به استان زنجان هستند؛ زمانی که مناظر بدیع طبیعت این شهر را در بر می‌گیرد.


عرصه‌های منابع طبیعی استان زنجان با برخورداری از جاذبه‌های طبیعی و فرهنگی، اجتماعی و زیست محیطی از جمله توپوگرافی خاص به همراه توده‌های هوایی موثر در مناطق مختلف به‌خصوص منطقه البرزی آن در کنار جاذبه‌های فراوان اکوتوریستی مانند مراتع ییلاقی غنی از تنوع گیاهی و رودخانه‌های پرآب، چمن‌های طبیعی، کوه‌ها و قله‌ها، چشمه‌ها، غارها، مناطق حفاظت شده با انواع جانوران وحشی آن موجب شده تا این استان موقعیتی خاص در کشور داشته باشد. در صورت توجه به این جاذبه‌ها و اجرای برنامه‌های توسعه و مدیریت گردشگری که نیازمند ایجاد تسهیلاتی در زمینه پذیرش و ارائه خدمات به گردشگران از جمله؛ ساخت مراکز اقامتی، تفرجگاهی، کوهستانی و ایجاد مراکز اطلاع‌رسانی است، می‌تواند توسعه پایدار را فراهم آورد.


۶ ماه برف در ارتفاعات


رودخانه مهم و با‌ارزش قزل اوزن که از کوه‌های کردستان سرچشمه می‌گیرد، از استان زنجان می‌گذرد و در مسیر خود اکوسیستم ویژه‌ای را به وجود آورده و به دریای خزر می‌ریزد. علاوه‌بر این رودخانه‌های زیادی در مناطق استان وجود دارند که از کوهستان‌های منطقه سرچشمه می‌گیرند و در مسیر خود جاذبه‌های طبیعی فراوانی پدید می‌آورند. از دیگر پتانسیل‌های گردشگری استان می‌توان به موارد ذیل اشاره کرد:


کوه‌ها: استان زنجان منطقه‌ای است کوهستانی که کوه‌های آن جزو رشته کوه‌های زاگرس و البرز هستند. از مجموع ۷۱ قله مهم استان که به عنوان کوه‌های دارای قابلیت کوهنوردی شناخته می‌شوند ۶۴ قله دارای ارتفاع کمتر از ۳ هزار متر بوده و از قله‌های بیش از ۳هزار متر استان می‌توان به کوه بلقیس و صندوق سندران و بابا گیلدر اشاره کرد. مدت برف گیری برخی از قلل گاهی به ۶ ماه از سال و ارتفاع برف به ۲ تا ۳ متر هم می‌رسد.


چمن‌های طبیعی؛ چشم‌اندازهای بی‌نظیر در فصل‌های پرآب


چمن‌های طبیعی: در تعداد زیادی از روستاها چمن وجود دارد که عمدتا به عنوان چراگاه طبیعی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند که مهم‌ترین آنها عبارت است از:


الف- چمن طبیعی سلطانیه: این چمن با وسعت تقریبی ۶۵۰ هکتار قسمتی از دشت زنجان و ابهر را در بر گرفته و در بین دو رشته ارتفاعات موازی که جهت شرقی – غربی دارند تشکیل شده است.


منابع آب منطقه به لحاظ ساختارهای زمین‌شناسی و میزان بارندگی و شیب کم منطقه، سطح آب‌های زیرزمینی را در حد بالا نگه داشته؛ به طوری که سطح آب در چمن سلطانیه در سالیان گذشته در عمق یک متری قرار داشت و همین وضعیت هم موجب ایجاد چمن سلطانیه به صورت یک چراگاه طبیعی با چشم‌اندازی بسیار زیبا به خصوص در فصول پر آب سال شده است؛ البته به‌دلیل برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی در منطقه هم‌اکنون این چمن‌ها در وضعیت مناسبی قرار ندارد.


ب- چمن طبیعی قمچقای: این چمن با مساحت حدود ۵۵ هکتار در چهل کیلومتری جاده زنجان- بیجار در بخش ایجرود واقع است. از این چمن به عنوان چراگاه طبیعی بهره‌برداری می‌شود.


جنگل‌های طبیعی و دست کاشت: پوشش گیاهی به‌ویژه مناطق جنگلی، امروزه از جمله مهم‌ترین و زیباترین چشم‌انداز‌های طبیعی و جاذبه‌های بی‌نظیر گردشگری هستند پتانسیل خوبی برای گذراندن اوقات فراغت مردم محسوب می‌شوند. مهم‌ترین عامل تثبیت و تداوم اکوسیستم‌های طبیعی، وجود پوشش گیاهی و تنوع آن است.


جنگل‌ها بخشی از آب موجود در چرخه هیدرولوژیکی را در خود حفظ می‌کنند و میکرو اقلیم‌هایی را به‌وجود می‌آورند. گونه‌های گیاهی نیز ضمن مصارف مختلف، جانداران گوناگونی را در پناه خود حفظ و مهم‌تر از همه از سیل و فرسایش خاک نیز جلوگیری می‌کنند. تنوع آب‌وهوایی و جنس خاک‌های مناطق مختلف منابع طبیعی استان موجب تنوع در پوشش گیاهی نیز شده است و از این نظر قابلیت‌های ویژه‌ای در جهانگردی و توریسم را دارا است. مساحت تقریبی جنگل‌های استان بیش از ۹۷هزار هکتار است که ۴/۴ درصد از سطح کل استان را شامل می‌شود و بیشتر آن در شهرستان‌های طارم زنجان و ماهنشان قرار دارد. مناطق شمالی استان جزو مناطق البرز محسوب می‌شود و به علت همجواری با استان گیلان دارای جنگل‌های نیمه‌انبوهی است.


شهرستان طارم جنگل‌هایی از جنس ارس بنه و بلوط و پتانسیل بالایی برای جذب گردشگر دارد. در زمینه جنگل‌های مصنوعی نیز کشت صنوبر در سطح وسیعی از استان و روستاهای پرآب و حاشیه رودخانه‌ها انجام شده است. همچنین پارک‌های آبخیز و جنگلی احداث شده در سطح استان نقش مهمی در جذب گردشگر دارند مانند پارک آبخیز گاوازنگ– جنوب زنجان و پارک‌های جنگلی ملت – ارم و گلستان.


مراتع: مراتع استان دارای ترکیب گیاهی متنوعی است و نزدیک به یک هزار گونه گیاهی از مناطق مختلف آن جمع‌آوری و شناسایی شده است. مراتع ییلاقی استان به‌دلیل وجود پوشش گیاهی مناسب و بهره‌برداران نیمه کوچ‌رو از پتانسیل خوبی برای جذب گردشگر برخوردارند. عمده مراتع ییلاقی استان در ارتفاعات شهرستان‌های طارم، ماهنشان و زنجان قرار دارند.


اکوتوریسم فرصتی


برای توسعه اقتصاد محلی


مناطق حفاظت‌شده و پارک‌های ملی: انسان همواره با دخالت در نظام پیچیده اکوسیستم‌های طبیعی موجب به خطر انداختن حیات خود و سایر موجودات است. به‌منظور تضمین بقا و تداوم اکولوژیک و حفظ تنوع ژنتیکی جانوران، انتخاب قسمت‌هایی از طبیعت و تحت حفاظت قرار دادن آن به صورت ذخیره‌گاه زیستی، برای نسل امروز و نسل‌های آینده ضروری است.


مهم‌ترین مناطق مهم حفاظت شده و پارک‌های ملی استان عبارت است از: منطقه حفاظت شده انگوران، منطقه ممنوعه سهرین و منطقه حفاظت شده سرخ‌آباد. در پایان باید گفت مناطق اکوتوریستی عرصه‌های منابع طبیعی می‌تواند نقش بسیار مهمی در اقتصاد روستاها و استان داشته باشد، لذا ضرورت دارد با استفاده از مدل‌های مبتنی بر حفظ زیست بوم، ظرفیت تفرجی، مناطق اکو توریستی موجود را تعیین و علاوه‌بر مناطق فرهنگی و تاریخی این مناطق را نیز با انجام سرمایه‌گذاری‌های لازم مورد بهره‌برداری قرار داد.


خلیل آقاجانلو


کارشناس ارشد آبخیزداری و معاون فنی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان زنجان

[ad_2]

لینک منبع

قدرت چانه‌زنی برای تخصیص منابع به توریسم

[ad_1]

قدرت چانه زنی برای تخصیص منابع به توریسم

هرچند که هدف اولیه مقاصد از رقابت, دلایل اقتصادی و جذب مخارج گردشگری است, سایر انگیزه ها ممکن است مبنای توسعه توریسم باشند


هرچند که هدف اولیه مقاصد از رقابت، دلایل اقتصادی و جذب مخارج گردشگری است، سایر انگیزه‌ها ممکن است مبنای توسعه توریسم باشند. برای مثال، توریسم بین‌المللی فرصتی برای نمایش یک کشور به عنوان مکانی برای زیستن، تجارت با آن، سرمایه‌گذاری کردن و انجام مبادلات بازرگانی ایجاد می‌کند. همچنین ممکن است به خاطر دلایل سیاسی، بر غرور ملی تکیه شود.


به صورت روزافزونی، با روش‌های سنجیده مدیریتی، تلاش‌هایی برای کمک به حفظ منابع اکولوژیکی و فرهنگی انجام می‌شود. به عنوان مثال، توریسم می‌تواند انگیزه اقتصادی قدرتمندی برای حفاظت از حیات‌وحش آفریقا در مقابله با صید غیرقانونی، یا برای تشویق ساکنان محلی به دنبال کردن فرهنگ سنتی خود و تلاش به منظور جلوگیری از مهاجرت بی‌رویه شهروندان کشورهای جهان سوم به کلان‌شهرها باشد. گردشگری همچنین می‌تواند به بهبود درک بین‌المللی و پیشبرد صلح نیز کمک کند و از آن می‌توان به عنوان ابزاری برای دستیابی بیشتر به اهداف سیاسی بین‌المللی یک کشور استفاده کرد. این تعدد اهداف، درک مفهوم رقابت‌پذیری مقاصد را مشکل می‌کند. مساله پیچیده دیگر، نحوه اختصاص منابع و بودجه به صنایع و بخش‌های مختلف اقتصادی یک کشور است.


توان رقابت در هریک از بخش‌های اقتصادی، از جمله گردشگری، از طریق اختصاص منابع به آن قابل بهبود است. شاید این امید وجود داشته باشد که فرآیند اختصاص منابع براساس منافع و رفاه کلی ملت انجام شود، اما هیچ تضمینی برای این موضوع وجود ندارد. برخی از بخش‌ها توان بیشتری در لابی‌کردن برای کسب حمایت دولت را دارند. به عنوان مثال، بخش‌های کشاورزی و نفتی معمولا توان متقاعدسازی بیشتری نسبت به بخش گردشگری برای تاثیرگذاری بر سیاست‌های دولت را دارند. به‌رغم این مشکلات، به نظر می‌رسد که منطقی باشد تا بهبود اقتصادی بلند مدت را به عنوان معیاری در کنار آنچه مقاصد از آن به عنوان رقابت‌پذیری می‌شناسند، به کار رود. یک دید بلند مدت به ما کمک می‌کند تا بتوانیم طیف گسترده‌ای از هزینه‌ها و مزایای اقتصادی تصمیمات را در نظر بگیریم.


گردشگری نوین، گردشگری سنتی


برخی از صاحب‌نظران، استراتژی محور بودن مقاصد گردشگری را به منظور نیل به گردشگری «نوین» لازم می‌دانند. توریسم عمده یا «سنتی» درگیر عملیات تولید محصولات گردشگری استاندارد شده و متمرکز در یک منطقه است، اما توریسم نوین دارای ویژگی‌های انعطاف‌پذیری، ثبات، و فردمحوری است. امروزه گردشگران به طرز بارزی از گذشته متفاوت هستند. آنها تجربه بیشتری دارند، «سبزتر» هستند، انعطاف‌پذیرتر و مستقل‌ترند و به کیفیت اهمیت بیشتری می‌دهند و همچنین راضی کردن آنها دشوارتر از قبل شده است.


از این رو عنوان می‌شود که برای دستیابی به مفهوم گردشگری نوین لازم است تا استراتژی‌های رقابتی مناسبی در دستور کار مقاصد و دولت قرار گیرد. به این دلیل که:


– همه مزایای رقابتی، دیگر طبیعی نیستند.


– گردشگری یک صنعت بی‌ثبات، حساس و به شدت رقابتی است.


– در این صنعت تحول و تکاملی سریع در حال وقوع است و قواعد بازی برای همه در حال تغییر است.


– آنچه بر سر آن رقابت می‌شود، تنها گردشگری نیست، بلکه اقتصادهای وابسته به گردشگری است.


– توسعه و بقای آتی اقتصادهای مبتنی بر گردشگری تنها وابسته به این صنعت نیست، بلکه وابسته به تمام بخش خدمات است.


در مجموع به عقیده صاحب‌نظران می‌توان چهار اصل کلی برای مقاصدی که می‌خواهند از توان رقابتی بالاتری برخوردار شوند، مطرح کرد: (۱) اولویت دادن به محیط زیست؛ (۲) توجه به گردشگری به عنوان یک بخش رهبر و مبنای توسعه اقتصادی؛ (۳) توانمندسازی کانال‌های توزیع بازار و (۴) ایجاد یک بخش خصوصی پویا. هر چند تمامی این موارد ارزشمند هستند، اما ممکن است این سوال به ذهن متبادر شود که آیا با توجه به این موارد می‌توان از بهبود توان رقابتی مقاصد اطمینان حاصل کرد؟ در جواب باید گفت که این اصول، بسیار کلی و گسترده هستند و برای استفاده مدیریتی از آنها نیاز است که به درکی عمیق‌تر از شرایط و وضعیت رقابتی مقاصد دست یافت و با توجه به ویژگی‌های هر مقصد یا بخش گردشگری به‌عنوان یک کل اقدام به تصمیم‌گیری و تعیین استراتژی‌های رقابتی کرد. مفاهیم مزیت نسبی و رقابتی یک بنیان تئوری مستحکم برای ایجاد یک مدل توسعه به منظور افزایش توان رقابت مقاصد مهیا می‌کند. اما هیچ تئوری تجارتی به تنهایی نمی‌تواند تمامی پیش‌فرض‌ها و متغیرهای متحمل برای توسعه را در نظر گرفته و تحت پوشش قرار دهد. لازم است که برای درک کامل و در نظر گرفتن شرایط و متغیرهای مختلف تاثیرگذار از جنبه‌های مختلف، با استفاده از نظرات مختلف اندیشمندان این حوزه‌ تصمیم‌گیری شود. از این رو لازم است بدنه‌ای انعطاف‌پذیر از تحلیل‌ها ارائه شود که بتوان براساس آن مطالعات مختلف را پیش برد.


مترجم: مهدی نیکوئی

[ad_2]

لینک منبع

قابل اعتمادترین خطوط هوایی دنیا

[ad_1]

قابل اعتمادترین خطوط هوایی دنیا

به تازگی, وب سایت Flightstats com بیش از ۲۰۰ خط هوایی در سراسر دنیا را مورد بررسی قرار داده و اطلاعات آنها را گردآوری کرده است در میان این کمپانی ها, ۱۰ خط هوایی از همه قابل اعتماد تر و کم خطرتر اعلام شده اند که ما در ادامه به اختصار در مورد آنها برایتان نوشته ایم


به تازگی، وب‌سایت Flightstats.com بیش از ۲۰۰ خط هوایی در سراسر دنیا را مورد بررسی قرار داده و اطلاعات آنها را گردآوری کرده است. در میان این کمپانی ها، ۱۰ خط هوایی از همه قابل اعتماد تر و کم خطرتر اعلام شده اند که ما در ادامه به اختصار در مورد آنها برایتان نوشته ایم.




خطوط هوایی کره (Korean Air Lines) – کره جنوبی








لوفت‌هانزا (Lufthansa) – آلمان




لوفت‌هانزا، بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی در آلمان و از نظر حمل مسافر دومین بعد از ایر فرانس در اروپا و پنجمین در جهان است. این شرکت هوایی با داشتن ۷۲۲ ناو هوایی سومین خط هوایی بزرگ جهان است. این شرکت از فرودگاه‌های فرانکفورت، مونیخ، دوسلدورف و به تازگی برلین به ۷۸ کشور جهان پرواز دارد و پرچمدار کشور آلمان نیز است. در حال حاضر پرواز فرانکفورت به بوئنس ایرس با بیش از ۱۳ ساعت مدت زمان پروازی، طولانی ترین مسیر پروازی این شرکت می‌باشد.








خط هوایی نیوزیلند (Air New Zealand)




ایر نیوزیلند یک شرکت هواپیمایی حامل پرچم در نیوزیلند است. ایر نیوزیلند بزرگ‌ترین شرکت هواپیمایی نیوزیلند به حساب می‌آید. فرودگاه آوکلند مقر اصلی این شرکت به حساب می‌آید.








خط هوایی دلتا (Delta Air Lines ) – آمریکا




هواپیمایی دلتا، یک شرکت هواپیمایی در ایالات متحده آمریکا است. شرکت هواپیمایی دلتا با خرید شرکت هواپیمایی نورثوست در تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۰۸ میلادی، به مبلغ ۲.۶ میلیارد دلار، بزرگترین شرکت مسافربری هوایی جهان را تشکیل داد.








خط هوایی عربستان سعودی (Saudi Arabian Airlines)




هواپیمایی سعودی با دارا بودن ناوگانی متشکل از ۱۳۲ فروند هواپیما، پروازهای منظم روزانه‌ای را از شهرهای متعدد پادشاهی عربستان سعودی به ۷۶ مقصد داخلی و بین‌المللی در خاورمیانه، آسیا، اروپا، آفریقا، شبه قاره هند و آمریکای شمالی انجام می‌دهد. همچنین هواپیمایی سعودی عضو سازمان شرکت های هواپیمایی عرب است.








خط هوایی اسکاندیناوی(Scandinavian Airlines) – دانمارک، سوئد و نروژ




هواپیمایی اسکاندیناوی یاSAS حامل پرچم کشورهای دانمارک، نروژ و سوئد است و بزرگ ترین ایرلاین در اسکاندیناوی به شمار می رود.


در سال ۲۰۱۲ این ایرلاین ۲۵.۹ میلیون مسافر را جابجا کرده و ۳۶ میلیارد کرون سوئد درآمد داشته است.




ناوگان این شرکت عمدتاً از هواپیماهای ایرباس-۳۱۹، ایرباس-۳۲۰، ایرباس-۳۲۱، ایرباس-۳۳۰، ایرباس-۳۴۰، بوئینگ ۷۳۷ کلاسیک و جدید و بمباردیه سی‌آرجی ۷۰۰/۹۰۰ تشکیل شده است.








خط هوایی ایبریا (Iberia) – اسپانیا




شرکت هواپیمایی ایبریا بطور کامل شرکت هواپیمایی ایبریا اسپانیا شرکت هواپیمایی حامل پرچم اسپانیایی است که پایگاه اصلی آن در مادرید قرار دارد.








خط هوایی آل نیپون ایرویز (ANA) – ژاپن




آل نیپون ایرویز، بزرگ ترین شرکت هواپیمایی ژاپنی است، که دفتر مرکزی آن در منطقه شیئودومه، میناتو، توکیو، در کشور ژاپن قرار دارد. شرکت آل نیپون ایرویز در ماه دسامبر سال ۱۹۵۲ راه‌اندازی شد و در حال حاضر به بیش از ۴۹ مقصد داخلی ژاپن و ۳۲ مقصد بین‌المللی خدمات ارائه می‌دهد و مالک ۱۸۹ هواپیمای مسافربری در ناوگان هوایی خود می‌باشد.








خط هوایی هلند (KLM ) – هلند




کی ال ام (KLM) یا به طور کامل بخشی از شرکت هواپیمایی ایرفرانس-کی ال ام است. این شرکت پیش از ادغام در ایرفرانس هواپیمایی ملی هلند به شمار می‌رفت. در زبان انگلیسی این شرکت به نام Royal Dutch KLM شناخته می‌شود. شرکت ایرفرانس-کی ال ام یک شرکت فرانسوی-هلندی است که تحت قوانین کشور فرانسه قراردارد و پایگاه اصلی آن در نزدیکی فرودگاه شارل دوگل پاریس واقع است. این شرکت همچنین بزرگ‌ترین هواپیمایی اروپا به شمار می‌رود. کی ال ام در سال ۲۰۰۴ میلادی بیش از ۶ میلیون مسافر را جابجا کرد.








خطوط هوایی ژاپن




شرکت خطوط هوایی ژاپن با مسئولیت محدود یک شرکت هواپیمایی حامل پرچم در شیناگاوا، توکیو، ژاپن است. قطب‌های اصلی آن فرودگاه بین‌المللی ناریتا و فرودگاه هانه‌دا در توکیو، و فرودگاه بین‌المللی اوزاکا و فرودگاه بین‌المللی کانزای در اوزاکا هستند. جال و شرکت‌های تابعه آن (جی-ایر، جال اکسپرس و جپان ترنسوشن ایر) عضو اتحاد هوایی وان‌ورلد هستند.




خطوط هوایی ژاپن دارای ۲۲۰ مقصد پروازی در ۳۵ کشور مختلف جهان است. این گروه مجموعا دارای ۲۷۹ هواپیما است. در سال مالی پایان یافته در ۳۱ مارس ۲۰۰۹، بیش از ۵۲ میلیون مسافر و ۱.۱ میلیون تن کالا شامل محموله‌های پستی و باری جابه‌جا کرده است.

[ad_2]

لینک منبع

افزایش توان رقابتی در توریسم با استراتژی منسجم

[ad_1]

افزایش توان رقابتی در توریسم با استراتژی منسجم

کشورهایی که در منابع خود ضعف دارند, تلاش بیشتری برای کشف راه های نوآورانه می کنند تا ضعف در مزایای نسبی شان را جبران کنند


مفهوم مزیت رقابتی را شاید بتوان مرتبط با استفاده موثر از منابع در دسترس هر کشور دانست. توان رقابتی کشوری که از منابع بی‌شماری برخوردار است، ممکن است به اندازه کشوری نباشد که از منابع محدود خود به بهترین شکل ممکن استفاده می‌کند.


منظور این است که توان رقابتی مقصدی که چشم‌انداز گردشگری دارد و این چشم‌انداز را با تمامی ذی‌نفعان خود به اشتراک می‌گذارد، از نقاط ضعف و قوت آن به خوبی آگاه است و یک استراتژی بازاریابی مناسب به‌کار گرفته و آن را با موفقیت اجرا می‌کند، از مقصدی که هیچ‌گاه این سوال را مطرح نکرده است که توریسم چه نقشی در توسعه اقتصادی و اجتماعی‌اش ایفا می‌کند، بسیار بیشتر است.


شهرهایی مانند سن‌آنتونیو و کلیولند به‌رغم ضعف در مزایای نسبی، به واسطه توانایی‌شان در بهبود توان رقابتی به عنوان مقاصدی مطرح شناخته می‌شوند. در مقابل کشورهایی مانند سنگاپور و روسیه در انتهای پیوستار مزیت نسبی و رقابتی قرارگرفته‌اند. روسیه دارای منابع فراوان فیزیکی، تاریخی و فرهنگی (هر دو نوع میراث فرهنگی و بناهای ساخته شده) است، اما با کمبود دانش انسانی و منابع سرمایه‌ای و همچنین زیرساخت‌ها و روبناهای گردشگری مواجه است. از این رو برای بهبود وضعیت رقابتی خود نیاز دارد که این دارایی‌ها (منابع ایجاد شده) را نیز به بازار خود اضافه کند. در مقابل، سنگاپور از نظر منابع طبیعی، تاریخی و فرهنگی در مضیقه است، اما در سایر معیارهای تولید از روسیه پیشی گرفته است. به علاوه، به نظر می‌رسد که سنگاپور توانایی بیشتری در به کارگیری منابع رقابتی خود به شکل موثر دارد. شاید قابل ذکرترین مورد درباره سنگاپور، اعتباری است که این کشور از خدمات خود در بخش‌های هتلداری و هوایی به دست آورده است. سنگاپور امن، تمیز و میهمان‌نواز است. بنگاه‌ها در این کشور قابل اتکا بوده، قیمت‌ها مقرون به صرفه و عملکردهای این کشور به عنوان یک ملت با هماهنگی بالا شناخته می‌شوند.


سنگاپور و روسیه دارای ترکیب بسیار متفاوتی از عوامل (که به عنوان سهم عوامل شناخته می‌شوند) هستند، اما تمامی تفاوت در توان رقابتی آنها به این دلیل نیست؛ بلکه دلیل آن را باید در مفهوم مزیت رقابتی جست‌وجو کرد. مزیت رقابتی نشان‌دهنده تاثیرات بیشتر تفاوت‌ها در


به کارگیری منابع است؛ به این معنی که در کجا و چگونه یک مقصد اقدام به انتخاب روشی برای به تحرک درآوردن مزایای رقابتی خود می‌کند. دانشمندانی مانند پورتر معتقدند که تمرکز بر نقاط ضعف بیشتر موجب برانگیختن کسب‌وکارها می‌شود تا توجه به نقاط قوت. همچنین عقیده دارند، (کشورهایی که در معیارها و منابع خود ضعف دارند به نظر می‌رسد تلاش بیشتری برای کشف راه‌های نوآورانه‌ای می‌کنند که با استفاده از آنها بتوانند از طریق توسعه مزایای رقابتی خود، ضعف در مزایای نسبی‌شان را جبران کنند.)


روش‌های به کارگیری


مقاصد مختلف، روش‌های گوناگونی را برای به کارگیری منابع گردشگری خود شکل داده‌اند. همان‌طور که پیش از این نیز اشاره شد، در گذشته دولت‌ها نقش چندان فعالی را در مدیریت مقاصد ایفا نمی‌کردند. اما امروزه، سطوح مختلفی از دولت‌ها در پیشبرد، ایجاد مقررات، ارائه، برنامه‌ریزی، نظارت، نگهداری، هماهنگی، بهبود و سازماندهی منابع گردشگری درگیر می‌شوند. جایگاه کنترل توسط دولت‌ها از یک مقصد به مقصد دیگر متفاوت است. در برخی از کشورها، دولت ملی نقش غالب را ایفا می‌کند، در صورتی که در سایر کشورها دولت‌های ایالتی یا محلی ممکن است که اهمیت بیشتری داشته باشند. به عنوان مثال، در سال ۱۹۹۶ دولت فدرال ایالات متحده آمریکا دست از اداره سازمان مدیریت سفر و توریسم آن کشور کشید تا اداره آن توسط دولت ایالتی دنبال شده و مسوولیت‌پذیری بیشتر توسط صنعت ایجاد شود.


عملکرد اتحادیه‌های صنعتی مختلف بر به کارگیری منابع گردشگری تاثیرگذار است. انجمن‌ها و اتحادیه‌های قدرتمندتر مانند اتحادیه صنعتی مسافرت آمریکا، اتحادیه صنعت توریسم کانادا و انجمن توریسم استرالیا و انجمن‌های بخشی مانند انجمن حمل‌ونقل هوایی، انجمن هتل‌ و انجمن رستوران، به دنبال آن هستند که جذابیت عضویت خود را افزایش دهند و فعالیت‌های آنها شامل ابراز مشکلات مرتبط با هزینه، دسترسی، تنظیم مقررات و به کارگیری منابع گردشگری است.


به‌رغم نقش مرکزی دولت و اتحادیه‌های صنعتی، اقدامات تجمعی هزاران بنگاه گردشگری و صنایع وابسته بیشترین تاثیر را بر به‌کارگیری منابع دارند. دولت‌ها ممکن است که شیوه استفاده از منابع را مقید کنند، اما در داخل این مرزها، شرکت‌ها هستند که در مورد مکان و نحوه دقیق به کارگیری این منابع تصمیم‌گیری می‌کنند.


گروه‌های علاقه‌مند خاصی مانند سازمان‌های محیط‌زیست، انجمن‌های جامعه، گروه‌های مصرف‌کننده، انجمن‌های سرگرمی و دیگران، غالبا مترصد ابراز دیدگاه‌های خود در توسعه گردشگری هستند، به‌خصوص زمانی که تصور کنند حرکتی خلاف منافع اکولوژیکی، اجتماعی و فرهنگی در حال رخ دادن است.


به نظر می‌رسد که منابع گردشگری زمانی به صورت موثرتری مورد استفاده قرار می‌گیرند که روش‌های مختلف به کارگیری بتوانند دیدگاه واحدی را در مورد یک استراتژی منسجم برای توسعه گردشگری ارائه کنند. برای این منظور، ذی‌نفعان مختلف باید بتوانند روی بدنه تحقیق و اطلاعاتی که در مورد این منابع اعلام می‌شود، توافق کنند. ارتباطات موثر و سازنده بین تمامی ذی‌نفعان می‌تواند در ایجاد و تعیین مسیر توسعه یک مقصد کمک کند. در بسیج یا استفاده از منابع برای مزیت رقابتی لازم است که به چند عامل توجه شود.


اول اینکه، حسابرسی یا کنترل موجودی منابع لازم است که پیش از بسیج آنها انجام شود؛ البته نباید تنها به کاتالوگ و لیست منابع اکتفا شود، بلکه نیاز است که به ظرفیت و قابلیت منابع، شامل محدودیت‌ها و عواقب استفاده نیز توجه کرد. نگهداری منابع، عامل دوم است. نگهداری منابع باید به شکلی انجام شود که از زوال بیش از اندازه آن جلوگیری شده و پایداری آنها را تسهیل کند. برای منابع ساخت بشر، باید به تسهیل رشد و توسعه نگهداری این منابع نیز توجه کرد. در نهایت، کارآیی و اثربخشی استفاده از منابعی را که ایجاد مزیت رقابتی می‌کنند، باید مدنظر قرار داد.


مترجم: مهدی نیکوئی

[ad_2]

لینک منبع