چرا باید بخوابیم؟ آیا خوابیدن وقت تلف کردن نیست؟

[ad_1]

چرا باید بخوابیم آیا خوابیدن وقت تلف کردن نیست

بهتر است نگاهمان را نسبت به اینکه خواب یک فرایند اضافی است و اگر حذف شود بهتر است کاملا عوض کنیم در حال حاضر دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که خواب نه تنها اضافی نیست بلکه حیاتی, واجب و ضروری است


با وجود اینکه علم و تکنولوژی پیشرفت بسیاری کرده است و شاید بتوان در این عصر به پاسخ بسیاری از سوال ها رسید اما هنوز سوال های بیشماری وجود دارند که دانشمندان نیز پاسخی برای آنها نیافتند!




زمانی دانشمندان فکر می کردند؛ خواب یک زمان اضافه است و آدم ها با خوابیدن نه تنها چیزی به دست نمی آورند، بلکه زمان را هم بطور کل از دست می دهند.




دکتر میرفرهاد قلعه بندی، مدیر گروه انستیتو روانپزشکی یکی از کسانی است که سال ها در زمینه طب خواب فعالیت کرده است. او یکی از متخصصان این زمینه محسوب می شود و در باره خواب می گوید: “همانطور که در تعریف های رایج و معمول نیز آمده است، زمانی که سطح هوشیاری انسان تغییر پیدا می کند، فرد به خواب می رود. البته منظورم این نیست که سطح هوشیاری کلا از بین می رود، بلکه منظورم این است که آدم ها زمانی که به خواب می روند، تا حدودی با کمبود هوشیاری روبرو می شوند.




خواب یا به عبارتی سیکل خواب دو مرحله دارد. یکی مرحله رم (rem) یا حرکت سریع جسمی و دیگری مرحله نان رم (nrem) یا بدون حرکت سریع جسمی است. مرحله اول که رم نام دارد مغز بسیار فعال است و در حالی که ماهیچه های بدن در حال استراحت هستند، چشم ها به سرعت به چپ و راست حرکت می کنند.




مرحله دوم “نان رم” نام دارد که دارای چند مرحله است، خواب خیلی سطحی، خواب سطحی، خواب عمیق. بعد از خواب عمیق، نوبت به رویا و خواب دیدن می رسد. تمام سیکل ها و انواع خواب که برایتان نام بردم، بین ۹۰ تا ۱۲۰ دقیقه اتفاق می افتد و بعد از آن دوباره همین سیکل تا زمانی که می خوابیم ادامه پیدا می کند.




زمانی تصور بر این بود که وقتی آدم ها می خوابند، مغزشان از کار می افتد! یا اینکه بعد از خوابیدن، مغز آدم هم به خواب فرو می رود. اما ماجرا به این شکل نیست. دانشمندان فعالیت های زیادی کرده اند و مشخص شده رابطه مغز و خواب به این شکل نیست. در واقع، در زمان خواب، بخش هایی از مغز به خواب می رود اما قسمت عمده ای از این ارگان بیدار است و حتی فعالیتش نسبت به زمانی که بیدار است افزایش پیدا می کند.”




او می افزاید؛ در گذشته بسیاری از دانشمندان فکر می کردند که خواب یک زمان اضافه است و آدم ها با خوابیدن نه تنها چیزی به دست نمی آورند بلکه زمان را هم بطور کل از دست می دهند. ما هم ممکن است بارها به خودمان گفته باشیم کاش خواب نبودم و می توانستم در این ۸ یا ۹ ساعت که برای خواب وقت گذاشتم، بیدار باشم و به کارهام برسم!




اما بهتر است نگاهمان را نسبت به اینکه خواب یک فرایند اضافی است و اگر حذف شود بهتر است کاملا عوض کنیم. در حال حاضر دانشمندان به این نتیجه رسیده اند که خواب نه تنها اضافی نیست بلکه حیاتی، واجب و ضروری است.




برای اینکه متوجه شوید خواب چقدر مهم است، نتایج یک آزمایش برایتان نقل می کنم. در یک بررسی دانشمندان در محیط آزمایشگاه، موش های صحرایی را به مدت دو هفته از خواب محروم کردند. بعد از مدتی تمام آنها مردند.




آزمایش بعدی، محققان به شکل دیگری موش ها را از خواب محروم کردند به این شکل که وقتی موش های مورد نظر می خوابیدند و به مرحله خواب عمیق یا مرحله رویا نزدیک می شدند، آنها را بیدار می کردند و این آزمایش هر بار تکرار می شد. تا در این آزمایش هم، موش ها بعد از گذشت ۴ تا ۶ هفته مردند. بدین ترتیب، دانشمندان نتیجه گرفتند که خواب نه تنها یک سیکل اضافی نیست بلکه برای جسم و روان موجودات از ضروریات است و یکی از پایه های اصلی سلامت به حساب می آید.




خواب دیدن یا همان رویا بینی مسئله است که از آغاز تاریخ، توجه تمام افراد را به خود جلب کرده است. فلاسفه، روحانیون، هنرمندان و خیلی های دیگر در برهه های تاریخی، بسیار به آن پرداخته اند.




از نظر پزشکی و علمی، معمولا برای خواب دیدن و رویا های شبانه و ربط آن با عالم واقع به نظریه فروید رجوع می شود. چیزی که ما در آدم ها با آن روبرو می شویم، خودآگاهشان است که قسمت ناچیزی از دنیای آدم ها را تشکیل می دهد و به قول فروید، “شخصیت انسان کوه یخی است که قسمت خودآگاه، تنها نوک آن به حساب می آید و بقیه ناخودآگاه است.” قسمت عمده ای از ناخودآگاه، در خواب هوشیار می شود. به همین دلیل است که روانشناس ها وقتی می خواهند ریشه یک بیماری یا رفتار را پیدا کنند به بررسی آن کوه یخ که زیر آب است می پردازند. یکی از بهترین راه ها برای شکافتن کوه یخ، بررسی خواب های آدم ها است.




بررسی علل بی خوابی و انواع آن نشان داد که خواب منقطع ۴۹ درصد و دوره نهفتگی خواب بیشتر از یک ساعت ۳.۷ درصد در بین افراد شایعه است. در این میان، کابوس های شبانه بیشترین درصد را به خود اختصاص داده است.




انواع اختلالات خواب با بروز احساس خستگی مفرط طی روز و نارضایتی فرد از عملکردش ارتباط دارد که این ارتباط نیز مانند شیوع بی خوابی در زنان به طور معنا داری بیشتر است.




نمی توان گفت که آیا خواب ها ناشی از وقایع زندگی روزانه فرد است یا در ارتباط با آنها هستند! اما می توان، گفت؛ معمولا خواب ها ناخودآگاه فرد را به تصویر می کشند و گاهی اوقات، مضمون خواب های افراد با اتفاقاتی که در روز برایمان رخ می دهند، متفاوت است. برای مثال وقتی به قول معروف حالمان خوب است و روزمان خوب می گذرد، شب خواب ناگواری نمی بینیم، اما گاهی وقت ها که اعصاب فرد سر مسئله ای به هم می ریزد، با خواب های بد، تلخ، ترسناک و گاهی عجیب و غریب روبرو می شود.




با بررسی خواب ها، می توان برای حل مشکلات روحی افراد اقدام کرد.به همین دلیل، خواب بسیار مهم است. از طرفی، دانش بشر درباره رویا و خواب دیدن بسیار ناچیز است. با این وجود، همین دانش ناچیز هم می تواند به بهبود شرایط روحی و روانی انسان ها کمک کند.




البته راه کار آن تعبیر خواب نیست. چرا که از نظر پزشکی تعبیر خواب زمینه علمی ندارد و پزشکان هم به همین دلیل در این زمینه نظری نداده اند. در حوزه علمی از خواب در همین حد استفاده می شود که متخصصان روانشناس و روانپزشک، برای بررسی شخصیت و مشکلات روحی انسان ها آن را بررسی می کنند. درغیر این صورت، در حوزه علمی نمی توان به خواب استناد کرد.

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *