صنعت توریسم(گردشگری) در مقابل صنعت تروریسم؛ قدرت کدام یک بیشتر است؟

[ad_1]

صنعت توریسم گردشگری در مقابل صنعت تروریسم قدرت کدام یک بیشتر است

صنعت گردشگری پس از صنایع نفت و خودروسازی به سومین صنعت درآمدزای جهان تبدیل شده است
پس از انقلاب صنعتی و اختراع وسایل نقلیه سریع السیر, توسعه و بهبود وسایل ارتباطی بین کشورهای جهان و کوتاه شدن زمان مسافرت, تسهیلاتی از جهات مختلف برای مسافرت در نقاط مختلف جهان فراهم شد و با افزایش نسبی درآمدها که ناشی از رشد اقتصادی کشورها بود, دگرگونی شگرفی در زمینه سیاحت و جهانگردی پدید آمد


امروزه، جهانگردی علاوه بر جنبه های فرهنگی و اجتماعی به عنوان یکی از فعالیت های سودآور اقتصادی مورد توجه بسیاری از کشورها قرار گرفته تا حدی که اقتصاد برخی از جوامع از جمله اسپانیا و کانادا بر این صنعت استوار است.




صنعت گردشگری پس از صنایع نفت و خودروسازی به سومین صنعت درآمدزای جهان تبدیل شده است. از نظر اقتصادی سبب ایجاد اشتغال، کاهش بیکاری و افزایش درآمد می شود. میزان سرمایه گذاری برای ایجاد یک فرصت شغلی در صنعت گردشگری بسیار پایین تر از دیگر صنایع است. به عبارت دیگر اشتغال زایی در این صنعت به سرمایه گذاری کمتری نیاز دارد و تردیدی نیست که همه کشورها در رقابتی تنگاتنگ در پی بهره گیری از مزایای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و به ویژه دریافت سهم بیشتری از درآمد جهانی حاصل از گردشگری و همچنین بالابردن سطح اشتغال در کشور متبوع خود هستند.






طبق آمار سازمان جهانی گردشگری از هر 12 تا 15 شاغل در دنیا یک شغل به گردشگری اختصاص داشته و هر 5 تا 10 گردشگر یک فرصت شغلی ایجاد می کند. در حال حاضر حدود 260 میلیون نفر در جهان در صنعت گردشگری و صنایع مرتبط، به کار اشتغال دارند و درآمدهای حاصل از این صنعت در مجموع حدود 9 درصد تولید ناخالص داخلی کشورهای جهان را به خود اختصاص داده است. اما سوال اینجاست که چرا ما با داشتن رتبه های ممتاز در عرصه گردشگری نتوانسته ایم از این نعمت سهم گیری مناسب داشته باشیم؟




صنعت گردشگری صنعتی چندوجهی است که می تواند اثر مثبتی بر سایر بخش های کشور مانند کسب درآمد ارزی، افزایش درآمد ملی جامعه میزبان، افزایش درآمد دولت، افزایش سرمایه گذاری، افزایش اشتغال نیروی کار، توسعه تولید، فروش و گردش اقتصادی صنایع دستی داشته باشد و مهم تر از همه تغییر دید و نگرشی است که می تواند بر گردشگران در مورد آن کشور به وجود آورد. به همین دلیل توجه به این صنعت از اهمیت بالایی برخوردار است و کشورها برای افزایش سهم خود برنامه ریزی های مفصلی را انجام داده اند.




برای مثال می توان به کشور ترکیه اشاره کرد که در فاصله سال های 2013-2005، از نظر جذب گردشگران خارجی عملکرد قابل توجهی را به نمایش گذاشت. ترکیه در سال 2005 میلادی برای نخستین بار توانست وارد فهرست 10 کشور برتر به لحاظ جذب گردشگران خارجی شود و رتبه نهم را به خود اختصاص دهد. در حال حاضر ترکیه سالانه حدود 25 میلیارددلار از محل صنعت گردشگری درآمد دارد و دولت این کشور همچنین قصد دارد این رقم را به 50 میلیارددلار در سال 2023 برساند که با توجه به ناامنی ها و عملیات های تروریستی چند وقت اخیر این کشور کمی دور از ذهن است.




همچنین می توان به شیخ نشین دبی اشاره کرد که با جذب بیش از 10میلیون گردشگر تنها در سال 2013 رکورد تازه ای را در گردشگری خود و کشورهای حاشیه خلیج فارس ثبت کرده است. این در حالی است که شیخ نشین حاشیه خلیج فارس از نظر جاذبه های گردشگری به هیچ وجه قابل مقایسه با ایران نبوده و ترکیه نیز در رده بندی تعداد اماکن تاریخی 17 پله پایین تر از ایران قرار دارد.








متاسفانه در کشور ما صنعت توریسم آن چنان که باید و شایسته آن است گسترس و توسعه نیافته است. با وجود اینکه در تمامی برنامه های توسعه سالیانه اخیر، به رهایی از اقتصاد تک محصولی متکی بر صادرات نفت تأکید شده، اما در مقام عمل موفقیتی در این زمینه بدست نیافته است.




با توجه به اینکه ایران از نظر جاذبه های غنی فرهنگی و طبیعی و آثار باستانی جزو کشورهای اول جهان محسوب می شود، اما آمارهای مربوطه به این میزان از درآمد و ورود جهانگردان به ایران نشان می دهد ما از این پتانسیل بالا استفاده نکردیم و سهم قابل توجهی در مقایسه با جهان و منطقه جنوب آسیا نداریم و در عین حال دارای ترازی منفی هستیم.




در دنیای امروز که حرکت جهان به صورتی شتاب آلود به سوی قرن فناوری و گذر از دوران سنتی به مدرنیته است شیوه های سنتی توسعه اقتصادی و اتکا به درآمدهای محدود ناشی از سرمایه های فسیلی را مطرود می کند و ضرورت ایجاد حرکت های نوین و دستیابی به مکانیزم های کارآمد در بهره گیری افزون تر از شرایط طبیعی را به ویژه در کشورهایی که از فرهنگ غنی، تاریخ کهن و آثار باستانی بسیاری برخوردارند را ایجاب می کند که ایران هنوز نتوانسته از این سرمایه عظیم استفاده بهینه کند.






چرا صنعت توریسم اهمیت دارد




اولاً موجب آشنایی مردم را با دیگر فرهنگ ها، نژادها، اقوام، سرزمین ها و گویش ها و غیره فراهم می کند. ثانیاً از نظر اقتصادی یکی از منابع درآمد و ارز محسوب می شود که امروزه جنبه اقتصادی این صنعت بیشتر مورد توجه است. علاوه بر آن برای کشورمان حائز اهمیت ویژه ای نیز محسوب می شود و آن خط بطلان کشیدن بر تصویرسازی های واهی گذشته غرب و رسانه های تحت سلطه آن از ایران است که با فعال کردن این بخش ضمن برخورداری از عواید آن باعث جذب سرمایه گذاری در حوزه های مختلف در کشورمان باشیم.




چرا صنعت توریسم در کشور توسعه نیافته است




1. تبلیغات بسیار سوء در مورد دولت جمهوری اسلامی ایران که در سطح جوامع بین المللی در گروه کشورهای تروریستی قرار گرفته باعث شد که افراد خارجی این احساس را داشته باشند که با سفر به ایران امنیت جانی و مالی آنها تأمین نمی شود و این خود باعث شده که ایران از جمع کشورهای مورد علاقه جهانگردان خارج شود.


2. وجود قوانین خاص در کشور از جمله استفاده از حجاب برای جهانگردان زن غیر مسلمان که خود انگیزه را در جهانگردان پایین می آورد.


3. عدم سرمایه گذاری بخش خصوصی فعال در صنعت هتل سازی و آژانس های مسافرتی


4. نداشتن امکانات مناسب، نبود هتل های مناسب، عدم وجود راه های دسترسی مناسب به محل های باستانی، امکانات تفریحی برای جهانگردان وجود ندارد.


5. عدم وجود ساختار مناسب شهرها بدین معنی که شهرهای ما به چشم توریست پذیر نگاه نشده و هنگام سفر به آنها هیچ تابلو یا نشانه ای در خصوص راهنمایی به اماکن دیدنی یک شهر یافت نمی کند یا در صورت وجود همه آنها به زبان فارسی می باشد.


6. کهنه و قدیمی بودن صنعت حمل و نقل نبودن ناوگان مسافربری و منطبق با تکنولوژی روز به عدم رشد این صنعت عنوان کرد.


7. عدم تبلیغ و اطلاع رسانی در اینترنت یکی از ابزارهای جذب توریست برای زمان ها و فصل های مختلف نیز استفاده از توریست است. به این وسیله می توان در تمامی فصول توریست را به دیدار از ایران دعوت کرد باید تبلیغ را متناسب با تنوع خاص که در کشور وجود دارد با توجه به اکوسیستم ایران می توان هم توریست علاقه مند به گنجینه های فرهنگی و توریستی را جذب کرد و هم علاقه مندان به طبیعت.


8. عدم جذابیت موزه های کشور به طوری که وقتی به یک موزه مراجعه می کنیم می توان به نقاط ضعف آن پی برد. نرخ گران ورودی که باعث شده است مردم کمتر از موزه های کشور بازدید کنند. موقعیت مکانی نامناسب موزه ها نیز مزید بر علت شده است.


9. بکارگیری افراد ناکارآمد و غیر متخصص در صنعت جهانگردی


10. عدم اعطای تسهیلات وسیع اقتصادی در زمینه های مالیاتی، بانگی و گمرکی به صنعت توریست


11. فقدان وسایل ارتباطی صحیح و کافی


12. نازل بودن سطح فرهنگ عمومی در برخورد با جهانگردان (از نظر آشنایی عامه مردم با زبانهای بین المللی)








در حالی که بسیاری از کشورهای جهان و بویژه منطقه غرب آسیا صنعتی جدید به نام صنعت تروریسم را را ه اندازی کرده اند و هزینه های هنگفتی در این میان جابجا می شود؛ کشور ما می تواند با تقویت صنعت توریسم خود فرهنگ غنی ایرانی-اسلامی خود را به همگان نشان دهد و به راحتی پروژه ایران هراسی کشورهایی چون آمریکا، اسرائیل، عربستان سعودی و قطر را خنثی کند.




گزارش از حمیدرضا قربانی


باشگاه خبرنگاران جوان

[ad_2]

لینک منبع

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *